Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 13. 1661-1664 (Budapest, 1888)

27. fejezet: 1661-1664 - Törvények és okiratok

audivisse; hac tempestate in Valachia visas fuisse ranas, magnitudine juvencis et porcis similes. Magnae et hoc cantore dignae nugae! 26. Perleguntur articuli et mittuntur ad principem revidendi, qui remissi solito de more obsignantur. Et sic principe celsmo feliciter valere jusso, solvuntur comitia, quibus ita peractis nos etiam ingredimur iter Cibinium versus. (Többféle írás, eredetije a nagy-szebeni levéltárban.) b) 1662. márcz. 9. A rendek válasza Redau kolosvári térparancsnoknak hozzájok intézett levélére. (L. Bethlen János II. 117—122.) c) 1662. márcz. 9. Redan levele az erdélyi rendeknek febr. 26-iki levelére. Spcles, magci, grosi, egregii ac nobiles prudentes, item ac circumspecti dni mihi observandissimi. Quamvis litterae de 26. Februarii nec consvetis regni sigillis sint firmatae, nec ordinaria trium statuum unione corroborotae, tarnen prout mihi licitum est, debito cuin respectu, iusta Magniíicentiarum Yrarum merita respondere non praetermitto. Transeant interim pacta et vincula unionis cum sacratissimo caesare stipulata, ad quae per instantissimas totius regni supplicationes clementissimus imperátor permotus, quantum pro celsmo principe auxiliando impendent, quantaque eius exercitus sustulerit, in interno magnificenciarum Vrarum corde non latebit; si tamen iustis desideriis foelices non successerunt eventus, causis ab augustissimi caesaris bona mente longe remotis tribuendum, execrandum enim proditionis scelus in ultima belli expeditione omnibus satis innotescit, quod quamvis ego silentio obtegam, tamen delusa . . . .proditi principis exitium, et derelicta christianitas in aeternum orbi testabuntur; interdum si peiora mala miserando huic regno superstiterint, sibi ipsis iuste imputam dum; vi enim non coacti, ut demonstrant, sed vei vili timore, vei pravo naturae instinctu impulsi, propria suorumque confoederatorum damna perquirunt. Quoad praesidium huic urbi impositum, non tantum celsmus princeps Joannes Kemény,