Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 4. 1597-1601 (Budapest, 1878)
14. fejezet: 1599-1601 - Törvények és irományok
vestrae sacrae perscribenda ac bumilime signiiicanda duxi. His me clementiae maiestatis vestrae sacrae bumilime commendans, diuturnam et felicissimam maiestati vestrae sacrae uitam a Deo precor. Datum ex possessione Kemer die XVI. Novembris. M. D. IC°. Sacrae caesareae regiaeque Maiestatis vestrae hamilimus subditus Stephanus Bochkay m. p. K iil c z i m : Sacratissimae Romanorum imperatoriae, ac Germaniae, Hungnriae, Bohemiaeque etc. regiae maiestati etc. Domino, domino clementissimo. (Eredetije a becsi cs. titkos leveltarban. Hungarica). b) Magnifice domine amice obseruandissime. Nuper nondum adhuc ad Yaiuodam perueniens, uictis Transiluanis, cum sub obscure conspicerem quo res Transiluanicae spectarent, paucis ad d. vestram magnificam de ijs scripseram. Tandem postea castris penes Colosuarum relictis a Yaiuoda accersitus Albam Juliam me contuli, ubi cum ipso Yaiuoda ac seorsim postea cum illustrissimo quoque et reuerendissimo domino Germanico Malaspina nuncio apostolico de praesenti rerum statu collocutus, ea quae voluntate suae illustrissimae et reuerendissimae d. sacrae caesareae maiestati scripsi, D. Yestra magnifica ex literis suae maiestatis abunde cognoscet. Itaque cum signa eiusmodi sint, unde maximum suae maiestatis sacrae incommodum, ac reipublicae Cbristianae detrimentum oriri possit, in tempore suae maiestati sacrae de statu et gubernatione Transyluanica prouidendum est. Transiluani enim quemadmodum autea quoque scripsi, alacri animo gubernium suae maiestatis accipiunt. Qui cum Transiluaniam intrassem, tunc quoque gratiae suae maiestatis armis instructi ueuire parati erant, sed ad vaiuodam, quem penes fidelitatem maiestatis suae sacrae regnum inuasisse sciebam, ac sincere omnia agere putabam, omnes ire admonui: quo profecti cuiusmodi fidem deposuere, ex literis suae maiestatis, d. vestra magnifica scire poterit. Contra omnem spem et expectationem bona mea praeter unam curiam cum suis pertinentijs, non sunt restituta, res tamen illa ad suam