Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 4. 1597-1601 (Budapest, 1878)

13. fejezet: 1596-1599 - Törvények és irományok

niae mandato porrexerunt. Ea cum sacr. Maicstas sua diligentius inspicit/multa desideraret, si quod in eiusmodi tractationibus tieri consuevit, mandati vis, accuratius ponderanda esset. Non enim patentes illae ordinum litterae, nomina et signa oninium, qui iureiurando sese sacr. Maiestati suae iam ante obstrinxerunt, et aliis litteris comprehensi fuerimt, quique pacta si quae nova inirentur, confirmare deberent, secl aliquorum tantum praeferunt, qui legatis potestatem ad pacem solum cuni sacra Maiestate sua tractandam faciant. Cum vero nullum sacr. Maiestati suae cum ordinibus bellum intercesserit, pacis boc loco nomen intempestivum. Fidern illi sacr. Maiestati suae debuerunt, a quo si recesserint, alius illos ad suprenium principem loquendi modus, ne pares cum pari agere viderentur, debebat. Ad serenissimae principis litteras quod attinet, requirebantur et illae, quae voluntatem illius solenniter et aperte, quemadmodum princeps ipse in aliis post reditum suum mandatis ad subditos etiam serenissimae coniugi iuratos ac sacramento obstrictos promulgatis fieri voluit, — testarentur. Ut ut autem illa sese liabeant, eadem animi benignitate sacra Maiestas sua, qua erga domiuum principem ac Transilvaniarn a principio in omnibus usa fuit, etiamnum uti parata est, si ad ea, quae moderetur aequitas, descendendum: minus enim moderata, quae scripto suo princeps complexus est superiora pacta excedunt, in quibus singularem sacra Maiestas sua et amorcm et liberalitatem ostendit. Quare autem a prioribus ad posteriora cessionis pacta et quomodo ventum fuerit princeps optime recordetur, qui sacram Maiestatem suam nibil minus cogitantem per litteras, per lagatos et coram ipse multis iisque variis rationibus ad cessionem illam in commune coniunctarum ditionum beneficium acceptandam permoverit. Quod cum iisconditionibus actumtransactumque sit,quae aequitati consentaneae visae et utrimque confirmatae fuerint, non videt sacra Maiestas sua, quomodo ab illis recedi, sine gravissima incommoditate lioc rerum statu possit, quod difficulter et illae et reliquae Maiestati suae ditiones eo defendi modo quaeant. Si quid reditu principis sive ab ipso sive ab ordinibus, quod iniprobetur factum, id oblitterari, id in integrum restitui, ut utraque pars secura sit, modo cessionis pactis stetur, poterit.