Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 7. 1582—1587 (Bp., 1881)
III. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. 1587. NOVEMBER 14.–1588. JANUÁR 10.
1587. NOVEMIÍERHEN. 255 teil tata exercitatione ita edoctos, ut Maiestas sua Sacra eorum opera secure semper in omnibus, ubi possit, non cessurorum, aut íide, aut integerrima sua erga Maiestatem suam Sacram animorum eonstantia, caeteris Maiestatis suae Sacrae fidelibus cuiusvis nationis. (Egykorú irat a bécsi udv. kam. levéltárában.) VIII. 1587. November 23. Erneszt főherczeg első leirata az országgyűléshez. Serenissimus Princeps et Dominus Ernestus, Archidux Austriae etc. Dominus noster clementissimus, benigne intellexit ea, quae Status et Ordines inclyti Regni Hungáriáé, ad Sacrae Caesareae Regiaeque Maiestatis, Domini itidem nostri clementissimi, Propositionem, Serenitati Suae, scripto pridie exbibito, in mentem revocanda duxerunt. Quandoquidem vero res haec, pro ea, qua est gravitate, maturiorem, uti Status diiudicare facile potuerunt, deliberationem desiderat, suaque Serenitas ulteriorem superinde informationem habere debeat, ea demum accepta, sese ad scriptum illud, suae Serenitati a Statibus exhibitum, quanto citius et ita quidem resolvet, sieuti praesens rerum et temporum status (juovis modo ferre videbitur ; neque enim quidcunque eorum facile praetermissura est Serenitas sua, quae ex commodo et emolumento inclyti huius Regni ac fidelium Statuum et Ordinum fore iudicabitur. Interim tarnen, ne quid temporis negligatur, seu frustra insumatur, sed utrinque pari quasi passu procedatur, sua Serenitas, nomine et loco Maiestatis Suae Caesareae etc. Status et Ordines benigne liortatur et monet, ut publicae necessitatis, eam quam par est, rationem ducere, et ad articulos a Maiestate sua Caesarea propositos, absque longiori aliqua mora et difficultate, sese resolvere, atque ita exliibere velint, sicuti Serenitas sua, nomine Maiestatis suae, sibi plane pollicetur, et res ipsa maximopere exigit. Facturi sunt in eo fideles Status rem suo officio ac in Maiestatem Caesaream debita observantia dignam, nec non suae Serenitati quoque