Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 7. 1582—1587 (Bp., 1881)
III. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. 1587. NOVEMBER 14.–1588. JANUÁR 10.
236 . POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. contrariis, ita plerumque parum tempestive imprudenterque susceptis, proficisci soleant mala, damna atque pericula. Verum cum nonnulli regni huius magnates, barones et nobiles, non ipsi solum cum iis, quos alunt, liominibus et servitoribus, liuiusmodi incursiones in ditionem turcicam exercere, verum etiam Mtis Suae capitaneos et milites stipendiarios, in confiniis existentes, eo incitare, sibique asciscere soleant; C. Rque Mtas, ad graviora pericula evitanda, maximopere necessarium existimat, ut gravis eaque certa constituatur poena iis, qui postkac in ditionem turcicam, contra pacis renovatae, sive induciarum capitula, excurrere ausi fuerint, absque ulteriori aliquo processu, posthabito quocunque nobilitatis privilegio seu exemptione, absque omni veniae seu remissionis spe irroganda, in generali hoc conventu, statuatur, acleoque tam praefatis ma-, gnatibus, baronibus et nobilibus, quam iis, qui stipendia accipiunt praefectis, capitaneis sive militibus limitaneis deinceps tale quid impune admittere minimé liceat. Compertum quoque est, a nonnulli s baronibus et nobilibus liberos ali homines, tam equites, quam pedites, quin etiam eosdem quandoque nulli plane servire domino, attamen C. Rque Mtis milites stipendiarios, cum nihil minus sint, se profitéig intei'im vero huc illuc divagantes miserae plebi multis inodis molestos esse, quin etiam christianos aeque ac turcas depraedari, atque inde fieri, ut Mtis quoque suae milites non raro, licet absque sua culpa ac innocentes, plane in sinistram suspicionem rapiantur. Ne vero deinceps huiusmodi liberos, seu potius vagabundos homines cuiquam alere liceat, Mtas S Ua publica constitutione sanciendum censet. Ut omnis generis commeatus et victualia, non modo generalis expeditionis tempore, verum etiam ad Mtis suae arcium et locorum finitimorum, ut quae iisdem carere nequeunt, usum convehantur, ipsa exigit necessitas. Quamvis vero antehac certus constitutus sit modus atque ordo, qua ratione ac unde, tum etiam quo pretio illud fieri deberet, nihilominus tamen plaerique ea, quae sic constituta fuerunt, in reprobrum sensum rapiunt, ac de generali tantura expeditione intelligi, non autem ad arces et loca finitima referri volunt. Quapropter C. R. Mtas fideles ordines et status clementer hortatur, ut eam rationem
