Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 7. 1582—1587 (Bp., 1881)
III. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. 1587. NOVEMBER 14.–1588. JANUÁR 10.
234 POZSONS"! ORSZÁGGYŰLÉS. stitae, sed et minima forte earum pars ad publicos usus et locorum finitimorum fortificationem con versa sit, M ta s sua operae pretium ac necessarium maximé existimat, ut dicta constitutio, quoad perceptores illos primo quoque tempore in eífectum deducatur. Ita tamen, ut iidem perceptores pecuniam, ratione huiusmodi operarum sive laborum gratuitorum exactam, perceptamque, camerae hungaricae consignare, eidemque administrationis suae rationes reddere teneantur. Cui quidem camerae Mtas sua expresse ac serio interdicit, ne ex huiusmodi pecunia quicquam in alios, quam eos usus, eaque loca, quo illa destinata est, quacunque ratione sive causa convertat vei insumat. Quemadmodum etiam M t as sua haud praetermittendum censet, quin earum operarum sive laborum gratuitorum, qui liactenus vei praestiti fuerunt, vei praestandi restant, in singulis comitatibus diligens et exacta instituatur inquisitio, quo sic eorum omnium certa haberi notitiä ac quidnam pro rei qualitate, ulterius facto opus sit, statui commode possit. In continui quoque intertentione varii apparent defectus. Etenim comitatus et praecipui regni magnates et barones [praesertim in superiori Hungaria] quorum postmodum exemplo nobiles nituntur, ac eadem utuntur licentia, continuos suos equites non eo modo et numero, quo prioribus dietis se facturos receperunt, atque polliciti sunt, sed vei pauciores plaerunque, vei etiam nullos alunt. Cumque superiorum illorum partium continuum ad M ti s suae arces et fortalicia Sendreo et Kalo, quae quidem conservari et regni huius et reipublicae cliristianae plurimum interest, potissimum deputatum sit, utique res haec non caret gravi periculo. Ideoque C. R. Mtas talem rationem ineundam, ac statuendum censet, quod tam magnates, quam nobiles continuos equites, eo numero, quo priorum constitutionum vigore tenentur, absque omni exceptione, defectu vei intermissione alant; in eos vero, qui secus fecerint, poenam iisdem ex officio irremissibiliter irrogandam constituant, quo sic non modo arcium et fortaliciorum prae caeteris periculo expositorum, securitati consultum, sed et totius regni defensioni, contra quosvis hostiles insultus et irruptiones, tanto melius prospectum esse possit. Porro, cum crebriores, hoc praesenti periculoso rerum
