Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 7. 1582—1587 (Bp., 1881)

III. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. 1587. NOVEMBER 14.–1588. JANUÁR 10.

1587. novemberbek. 225 Prudentibus et Circumspectis, Judici. Magistro Civium, et Juratis caeterisque universis Civibus Civitatis nostrae Posoniensis etc. fidelibus nobis dilectis. (Eredetije Pozsony sz. k. város levéltárában.) n. 1587. November 2. Királyi leirat az ország gyűléshez, Ungnád Dávid honfiúsítása tárgyában. Rudolphus. Reverendi, Spectabiles, Magnifici, Egregii et Nobiles, prudentes item et circumspecti fideles nobis dilecti. Familiae Ungnadianae, Baronum de Sounegk antiqua nobilitas, vobis jampridem cognita, tum nec istud obscurum est, quanto tempore Nobilis fidelis nobis dilectus David Ungnad, liber Baro in Sounegk, consilii nostri bellici hoc tempore Praeses, tam diui quondam Imperatoris et Regis Maximiliani secundi ect., Domini genitoris nostri colendissimi, augustissimae memoriae, et nostrum in Porta Turcica Oratorem egerit, ac demum ex eadem legatione reuersus, eo, quod nunc benigna ac singulari nostra cum satisfactione gerit, Praesidis munere functus sit. Cum igitur praetactus Ungnad utroque hoc loco, tum praelibato diuo genitori nostro et nobis, tum inclito Hungáriáé Regno, uti fidelem et sedulam, ita non inutilem praestiterit, ac etiamnum in dies praestet operám, nosque intelligamus eundem, pro sua erga Regnum hoc praeclarae voluntatis et observantiae studio, imprimis desiderare, ut in numerum et coetum fidelium eiusdem Regnicolarum recipiatur et cooptetur, quo sic deinceps tanto commodius ipsi Regno seruire posset; praetermittere non potuimus, quin hoc eius desiderium nostra commendatione et fauore iuuandum, promouendumque susciperemus. Quapropter vos benigne hortamur et requirimus, ut praetactum Dauidem Ungnad Baronem, tum ob sua ista insignia merita, tum ob nostram commendationem, sui istius voti liaud difficulter compotem facere velitis. In quo quidem nobis rem pergratam praestituri estis, Caesarea et Regia noMagyar Országgyűlési Emlékek. Vü. 15