Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 2. 1537—1545 (Bp., 1875)

VII. HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK.1537-1540.

22 6 HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGfI GYŰLÉSEK. 1537 — 1540. nostri, cum onmi celeritate, edoceri poteruut de certa eorum conservatione, liberatioríe, defensioneque; secundo, quod si aliquis def'ectus, seu impedimentum in provisione presentium necessitatum, appareret, vei reperiretur, is mature et confestim sarciri queat; tertio, quod, qne ita tempestive jam nunc tractabuntur et concludentur, longius tempus acquirent et lucrabuntur, ad faciendam efficatiorem executionem oninium istorum, que decementur; quarto, quod ex hujusmodi necessaria, vtili, providaque tractatione et conclusione procul dubio futurum est, vt tarn vicinis, quam remotis provintialibus causa prebeatur et jncitamentum, quo minori cum difficultate, suas vires, opesque amice, fraterneque conferant, et quod in nostris postulationibus, illorum causa fiendis, omnes subditos et fideles nostros faciliores et promptiores ad prestanda auxilia experiemur; vnde etiam consecuturum sit, vti Turclia in istis locis non tantum efficiet, quantum pretermissis provisionibus nostris se effecturum cogitet, et forte tanto minus illi regno nostro posthac jmminebit, cum de nostro apparatu et provisione audiet; que enim vlterius tentantem in gravissimos sumptus faciendos adducere possit (?); que quidem omnia alioquin non fierent, et fortasse reliquarum provintiaruni et patriarum nostrarum subsidia non tam f'acile jmpetrari possent, nisi ipsos ejus rei principium facere cognoscant. Cum autem ita se res habeat, vt nihil vtihus magisque expeditius sit, quam vt, sicuti supra demonstratum est, certos mandatarios, ex eorum medio, ad nos Gratium mittant, nos plane in eis confidere, nulloque pacto dubitare, quin justissime requisitioni illi nostre obtemperaturi sint, attento, quod si recusarent, quod tamen liaud credere possumus, sibi ipsis irrecuparabilium damnorum et erumnarum causa essent, que res nos incredibili dolore afficeret; nam que inde latius sequerentur mala, eorum sane culpam quivis eisdem merítő imputandam et attribuendam duceret. Nos vero, vt persuasum oinnino habemus, quod aliquos ad dietam Gratij, a nobis jndictam, missuri sint, ita eis certissimum esse velimus, nos cum dictis provintijs et patrijs nostris austriacis, simul et regnis nostris, tali modo tractaturos, eaque media, viasque, et opportunas rationes quesituros fore, quod deprehendere re ipsa possent, paternam curam, soli-