Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)
XIII. A BÉLAVÁRI, VESZPRÉMI, SZÉKESFEHÉRVÁRI, ZÁKÁNYI, KENESEI ÉS BERENHIDAI GYŰLÉSEK. 1531. és 1532-ben.
421 A KENESEI GYŰLÉS. 1532. 315 hac ele re conelusimus, hominemque et Capitaneum specialem ordinauimus, qui eis auxilio esset in eiusmodi malefitijs castigandis, quique jussa eorum exequeretur; et si plura per nos fieri potuissent, nihil in nobis defuturum fuisse, eoque minus, si prouentus nostri ordinarij pluries non impediti et interrupti, diceque et taxe per singulos Comitatus imposite, nobisque ad solutionem et intertentionem eorundem militum soluende, cum quibus hec„ et alia enormia necessario precauere potuissemus, non per alios exaete et recepte fuissent; Sed cum ipsi etiam haud dubie compertum habeant, illorum mores et animos, modestie quidem et frugalitatis impatientes, in ea non vsque adeo disciplina retineri posse, qua forsan alij mansuetiores et demissioris animi contineri solent, vel hoc sic pretereundum, idque magis nature et incontinéntie militum imputandum esse, reputabunt, quam voluntati nostre, que in ijs et alijs rectificandis et corrigendis nunquam recte tepida est, sed prona et cupida, quemquam a vi et iniuria preseruare et custodire. Ubi vero lesi et damnificati a querimonijs temperare noluerint, prefati Consiliarij et Connnissarij nostri ijs, qui maiora damna, que verificarj possunt, passi fuerint, referre poterunt, illa nobis vehementer esse molesta, eaque nos gratiose quoque recognoscere velle. Idque erga alios etiam, qui non minora vel leuiora forsan acceperunt, facere poterunt, Eo tarnen diserimine, quod maior et minor erga omnes Juxta damni dati rationem et quantitatem fiat oblatio. Si iustitie neglectum et remissiorem illius administrationem inculcare velint, in hoc quoque Commissarij nostri honorem et nomen nostrum vendicare et asserere studeant, per id scilicet, quod quantum temporis et belli continui exigentia ferre potuit, hanc administrarij et per locumtenentem ac Consiliarios nostros exercerj curauerimus, omniaque in ijs fecerimus, atque etiam nunc faciamus, que possibilia visa sunt, nihil magis cupientes, quam vnicuique, quod suum est, tribuere, omnesque ex equo illesos, et in bona pace et quiete conseruare. Et si, vt haud dubie futurum est, patrie libertatis et immunitatis offensam eadem querimonia inuoluere perexerint, Cuius non ultima pars erit, de Castris et munitionibus extero25*
