Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)

XI. A POZSONYI RÉSZLEGES GYŰLÉS. 1580. Május 8.

1530. MÁJUSBAN. 283 nostre vicinam hoc autumno eoncedat; Qnoniam sine Maiestatis sue propinquitate conatus presentis expedicionis irritus man ebit procul dubio, et preter inmensam rei pecuniarie iacturam, Regna eeiam illa a Maiestatis sue obediencia abalienabuntur penitus. Ut Maiestas sua officia et prefecturas arcium finitimarum et alias dignitates in Regno Hungarie et Sclauonie, et Terris illis subiectis, Quas exteris contulit, dignetur prouincialibus dignis et benemeritis, iuxta antiquas Regnorum libertates, et graciosam Maiestatis sue promissionem, restituere, et in posterum quoque Regnicolas in libertatibus et prerogatiuis eorum manutenere. Ut Maiestas sua pro presidio Imponat in ciuitatem varasdiensem pedites sufficientes, qui in absencia presertim domini Ludouici Capitanei, et aulicorum Maiestatis sue, ciuitatem et defendant, et in pristina Erga Maiestatem suam fidelitate contineant. (Egykorú irat a bécsi cs. és k. t. levéltárban.) III. 1530. Október 21. Ferdinánd király válasza a pozsonyi gyűlés követeinek előterjesztésére Sacra Maiestas Regia ad petita, et sibi per Dominos Prelatos, Barones

, Nobiles et alios Regni sui hungarie oblata respondet in hunc modum. Primo, quod Maiestas sua omnia ea gratiose intellexit, que sibi ab eisdem Regnicolis super libertate Regni tuenda et subsidio ferendo exposita fuere ; ab eo vero tempore, quo petitio ista formata extitit, multa interciderunt, multa quoque per Maiestatem suam etiam extra Regnum, et remote constitutam, pro bono et defensione illius acta, et in effectum deducta fuere, que per se manifeste ostendunt Regiam Maiestatem neque Regni, neque Incolarum eiusdem saluti et incolumitati defuisse

, cum per omnia et ante et post fecerit

, et adhuc facere non cesset,