Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)

VII. ERDÉLYI, HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK. 1527-ben.

172 IIORVÁT- fis TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK. vna cum ipsis Semper pacem facere, et circa hoc, nobis sécundum merita nostra de se provisionem facere. Hoc etiam et prius dedimus ad Notitiam Maiestatis Vestre, quantas promissiones Nobis fecerat Yaivoda Transylvanus, qui nunc nuncupatur Rex Hungarie, ut nos retraheremus a subditione Maiestatis Yestre, sed nos contra fidem Christianam nunquam facere volumus, nec facere eogitamus. Ad has premissas legationes semper per Consilium Domini Nicos Juritssych, nostri Supremi Capitanei, talem relationem dedimus, ut honori nostro incumbit, et nullus Christianus in nostris relationibus contra nos non potest dicere. Ideo noverit Maiestas Vestra, quod inposibile est audire paupertates ac oppressiones nostras, que passi sumus, patimur et de presenti, presertim nunc, postquam sumus pre manibus Maiestatis Yestre; in primis, quod omnes illi, qui nobis iuvamine et auxilio erant, nos reliquerunt, omnia collata et auxilia a nobis retraxerunt, et nobis dare recusaverunt. Aliud, quod victualia nec de mare, nec Sava non adveniunt, de qua Causa summa esuricio in Croacia est, ut nullus hominum tantam vidit, multi homines iam esuriendo mortui sunt, Nunc quoque moriuntur. Domine Serenissime, hoc vna Causa est, circa hoc, quod stipendium illud 11011 est dátum, ut nobis ab Oratoribus Maiestatis Yestre promissum fűit. Ilud etiam parum pecunie, quod nobis est dátum, cari foro nobis clant, ut nec in Regno Maiestatis Vestre, neque nullibi sub illud accipere volunt, sub qua nobis dant, quia pecunie, que nobis dantur sub cruciferis octo ab fenyk Magistro, illos in terra Maiestatis Vestre, pro Victualibus nec sub sex cruciferis accipere volunt; florenos aureos, quos nobis dant, ad aliquos perdimus Cruciferos decem, et ad aliquos quatvordecim; pannum, quod nobis dant, perdimus ad quamlibet ulnam cruciferos octo. Respectu premissarum Causarum, quod hec terra ad tantam inopiam et egestatem devenerit, quod iam Jobbagiones nostri volunt fugere ante turcos, circa nulla fortalicia, nisi in via stant, deliberato animo multi se darent ad captivitatem, ut pone saturari possint. Insuper intelleximus a Sacerdotibus, quod ima pars hominum nostrorum etiam in fiele ambigua est, propter hanc miseriam, quam paciuntur. Preterea, Serenissime Rex,