Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)

VII. ERDÉLYI, HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK. 1527-ben.

TIORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK. 171 Post hoc, Serenissime Princeps, si qui dicturi essent, uel si dubium haberetur, vt expense ille inanes et deperdite essent, quas Maiestas Vestra ad lmnc Regnum facit, lioc autem cognoscere potest Maiestas Vestra, quod Nos fuimus bonus clipeus omnibus vicinis nostris. Credat Maiestas Vestra, quod nulla vicinitas nostra, tantum ad terciam partém non tenebit, neque defendebit, (így) ut hoc elapso anno ostensum est super Regem Hungarie. Sciat Sacra Maiestas Vestra Serenissime Princeps, vt si turci se inposuerint in terram Croacie, vt nunc cogitant, et aliqua Castra obsident, que similiter cogitant, et quod Regnum Croacie occupabunt, et vnanimem facient cum Bozna, possibile est, ut nullus ipsos expugnare poterit, et timemus, quod de his partibus usque breue tempus Sthyriam, Carintiam, Carnioliam et Istriam occupabunt. Tnsuper, Serenissime Domine Naturalis et Semper graciosissime, si quis allegaret, uel ambigueret, vt nos nil aliud facéré non potuerimus, nisi ita ad gratiam Maiestati Vestre (se) dedimus, Nouerit Maiestas Vestra stabiliter, quod Imperator Turcorum anno preterito oratores suos ad 110s miserat, et destinaverat; rogans nos, ut se sibi subjiceremus , Nobis hoc promittens, ut unicuique nostrum suam liereditatem redderet et restitueret, Nosque in nostra fide et libertate ac consuetudine eonservaret, et Nobis ad nullám discordiam, que esset contra Christianos, precipere et mandare 11011 vellet, Jobbagiones quoque Nostros, usque decem Annos, ab omni dacia libertaret, ostendens nobis, quod ipse plura Regna Christiana sub se haberet, que in fide et consuetudine ipsorum conseruaret. Et primum, Serenissime Rex, quocies Nos Turci rogaverunt et optaverunt, ut Nos ipsos paeifice dimitteremus ad terras Maiestatis Vestre, promittentes nobis, quod exceptis Captiuis, secl omnia alia, que acciperent in terra nostra, diniittere velle, et Nos hominesque Nostri liberi essemus in terris ipsorum peragere, et si vellemus penes hoc remanere, Nos in tota hereditate nostra in pace remansissemus. ' Preterea, Serenissime Rex, postquam pre manibus Maiestatis Vestre sumus, Veneciani etiam a nobis quesiverunt, ut penes ipsos pacem iniremus cum Turcis, Nobis promittentes,