Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)

conferri perpetuo postulavit; et quia nobis de qualitate et quantitate dicte possessionis et utrum bominis sine berede decedentis sit nostreque collacioni pertineat nec ne, veritas non constat, ideo fidelitati vestre precipimus per presentes, quatenus mittatis bominem vestrum pro testimonio fidedignum, quo presente Ladislaus filius Petri vei Petrus filius Stephani altero absente homo noster, predictam possessionem, vicinis et commetaneis suis convocatis, per veteres metas reambulando, si invenerit nostre collacioni pertinentem, statuat predicto Beke perpetuo possidendam si non fuerit contradictum, contradictores vero si qui fuerint, contra eundem ad nostram citet presenciam ad terminum competentem ; et post hec tocius facti seriem cum cursibus nobis fideliter rescribatis. Dátum in Wysegrad, feria secunda proxima post dominicam Exsurge, anno domini M° CCC° vicesimo octavo. A veszprémi káptalannak Letare vasárnap után való hétfőn kelt jelentéséből, melyét I. Károly király 1329b-en «quarto Idus mensis Maji» átír és megerősít. Ennek eredetijét a hg. Batthyány es. ltárában őrzik. Véghely D. 162. A veszprémi káptalan bizonyságlevele. Magyar Pál gímesi várnagynak Szentandrás-Paah nevű birtokba történt beiktatásáról. 1328. mart. 28. Capitulum Wesprimiensis ecclesie omnibus Christi fidelibus presentes literas inspecturis salutem in salutis largitore. Ad universorum noticiam volumus pervenire, quod comes Paulus filius Gurke de Temeskuz officialis magistri Pauli dicti Magár castellani de Gymes, ad nostram accedens presenciam,. pro eodem dominó suo exhibuit nobis quasdam literas nostras, quibus mediantibus Bolandus filius Johannis de Paah, in qua ecclesia beati Andree apostoli est constructa, super impignoracione porcionarie possessionis sue in eadem Paah ipsum contingentis emanatas, cum omni iuris et utilitatis eius plenitudine, ac super omissione termini, quia eandem particulariam possessionem in assumto termino a magistro Paulo superius annotato redimere non valuit Bolandus supradictus, et ob hoc non tam in duplo principális pecunie videlicet de-