Zala vármegye története. Oklevéltár 1. 1024-1363 (Budapest, 1886.)
nendam pariter et habendam; tali condicione interp osita, qnod si qua parcium processu temporum vei ipsorum successores partém adversam in suis propriis possessionibus seu possessionariis in ipsa possessione Eendes existenciis (így), ut quelibet parcium predictarum in suis iuribus quiete yaleat perdurari, impeteret vei molestaret, extunc pars resiliens parti iniuriam recipienti ante litis ingressum quincaginta marcas solvere teneatur. Annectitur eciam per eosdem, quod nullus ex ipsis nunc presencialiter existentibus, necnon ipsorum superstites, aliis alienis de suis possessionariis in ipsa Eendes existentibus, vendicioni vei pignori obligare poterit, nisi Petrus et Dionisius vei ipsorum posteritates magistro Paulo et fratribus suis ántedictis aut ipsorum successoribus, et similiter magister Paulus et fratres sui memorati, prout partes ad id se spontanea obligarunt voluntate coram nobis. In cuius rei factum seu memóriám stabilitatemque perpetuam, ne processu temporum aliqualiter per quempiam in irritum valeat retractari sed semper firma et inconcussa perseveret, presentes concessimus literas nostro sigillo roboratas. Dátum in dominica Exsurge, anno domini M° CCC° XX 0 octavo. Hártyaszalagon függő ép pecséttel; eredetije a gr. Festetics cs. keszthelyi ltárában «Zalád.» 14. Ugyanezen oklevél egy másik eredeti példánya Kismartonban a hg. Esterházy cs. ltárában őriztetik. A. 7. 36. Nagy Imre. 161. /. Károly király a veszprémi káptalant kiküldi, hogy Eörsi Mátyás fiát Bekét Pesze nevű birtokba iktassa be. Visegrád, 1328. febr. 8. Karolus dei grácia rex Hungarie fidelibus suis capitulo ecclesie Vesprimiensis salutem et gráciám. Noveritis quod Beke filius Mathie de Vrs fidelis noster ad nostram accedens presenciam et sue fidelitatis servicia nobis exhibita proponens et declarans, quandam terram seu possessionem Pesce vocatam in comitatu Vesprimiensi existentem, asserens eam quondam fuisse Anyani iobagionis castri Vesprimiensis hominis sine herede decedentis, et eo iure nostre collacioni pertinere, pro suis fidelibus serviciis a nobis sibi dari et