Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)

Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András

Acta et observata <XXX>

competente pro me et Monasterio Velehradensi reservando) in praedictae Abbatiae et Monasterii Pilisiensis [p. 156.] restaurationem, juriumque et appertinentiarum vindicationem atque congruam Religiosorum inibi futurorum sustentationem, integraliter applicentur et expendantur, ac simul, ut fundatorum piae intentioni in decantandis Divinis laudibus celebrandisque officiis, secundum normam ac ritum Ordinis Cisterciensis, et propaganda animarum salute modis omnibus satisfiat. Quibus praevio modo humillime supplicatis et declaratis, dum clementissimam praestolor resolutionem simul persevero.

Ejusdem Majestatis Vestrae Sacratissimae humillimus et devotissimus capellanus Frater Florianus Nezorin Abbas Velehradensis in Moravia et Pásztensis in Hungária manu propria.

Inscriptio: Ad Sacratissimam Romanorum Imperatoriam, ac Germaniae, Hispaniarum, Hungáriáé etc. Regiam Majestatem et Dominum Dominum Clemetissimum Humillima Supplicatio [p. 157.]

Memoriale hocce in duplo porrectum, uti praefatum, a Sua Majestate in brevi transmissum est, ad Excelsam Cancellariam Aulico-Hungaricam, apud quam, cum referretur, unanimi consensu et concordi voto, petitioni nostrae esse deferendum ac annuendum, conclusum in consilio fuit, adeo quod mihi Dominus Referendarius Hunyady dixerit, nequaquam dubitandum fore, quin res nostra felicem sortietur effectum, cum in Cancellaria jam actu pro nobis favorabiliter sit conclusum. Quod conclusum Sua Majestas nunquam de facili soleat immutari.

Verum dum ex post, Dominus Cancellarius petitionem nostram et resolutionem Cancellariae Suae Majestati in particulari audientia referret ad ratificandum. Tunc eadem Majestas praeter omnem spem et expectationem reposuit, sese apud semetipsum firmiter statuisse, nulli prorsus unquam se velle conferre ejusmodi expectativas, viventibus adhuc legitimis possessoribus. Jussitque Monasterium gratiam istam tunc demum quaerere, ubi beneficium seu Abbatia haec actualiter vacans fuerit, quo casu haud abnueret petitis justis deferre.

Et quamvis huic benignae Resolutioni Caesareo-Regiae dictus Excellentissimus Dominus Cancellarius quidpiam reponere non auderet, subjungit tamen, deplorandum esse, quod defacto tot tantaeque Abbatiae Praepositurae, aliaeque fundationes [p. 158.] Religiosae in manibus existerent Episcoporum et Cleri Ecclesiastici, idque in summum praejudicium tum Sacrarum Religionum, quibus primitus fundatae factaeque fuerant, tum etiam eversionem pientissimae intentionis Regiorum aliorumque munificorum fundatorum.

Et sane res non caret suspicione, ne Clerus maxime Cardinalis apud Suam Majestatem Dominum Cancellarium praevenerit, et resolutionem ejus262