Forgó András (szerk.): Az 1712. évi pozsonyi diéta egy ciszterci szerzetes szemével - A Veszprém Megyei Levéltár kiadványai 32. (Pannonhalma-Veszprém, 2013)
Hermann Engelbert atyának, a főtisztelendő Flórián velehradi apát úr teljhatalmú követének feljegyezései és megfigyelései a Pozsonyban tartott magyarországi országgyűlésről, továbbá VI. Károly úr 1812. évi koronázásáról (Szemelvények) Fordította Hajdú Vera, Hende Fanni és Szádoczki Bálint. Magyarázó jegyzetekkel ellátta Forgó András
Acta et observata <XXIV> semper permeent. Impense etiam conclamant, ut nullus omnino a militibus perpetretur excessus. Et hinc imposterum tyrones militares prius novitiatum subire debebunt apud Carthusianos vel Albos Hungáriáé Monachos, ut excessus declinare discant. Portiones militares etiam vehementer aversantur, hinc cuperent ut milites vitam ducerent anachoreticam herbis et radicibus melotisque contentam. Mercantias in Regnum introduci autumant per conjunctionem Odrae cum Danubio mediante fluvio Morava, in quo quidem Moravi in Hungarorum utpote suavissimorum vicinorum gratiam, sua molendina cassare, et hanc conjunctionem suis sumptibus effectuare consultum videretur. Regni populatio, agrorum vinearumque cultura propaganda omnino censetur, ast per Germanos aliosque exteros, nam agricultura non convenit Nobilitati Hungaricae. Circa debita et credita Sua Majestas declaravit, ut debitores fideles ab anno 1702 usque ad amnestiam suis creditoribus amnestialem gratiam amplexatis interessé nullum solvant nec solvere teneantur. Aliaque quam plurima qualiter permodum gravaminum proposita et a Sua Majestate resoluta fuere, id fusissime videre est ex Actis Diaetae infra reperiendae. [p. 128.] <XXIV> 10. sessiones in utraque Domo Regnicolarum videlicet et Magnatum continuabant indies et protrahebantur a mane usque ad vesperam, nota bene, in hodierna, id est 10. Junii celebrata sessione per Regnicolas ad instantiam tum a Monasterio nostro tum a reliquis dominis terrestribus porrectam, Suae Caesareae Regiaeque Majestati supplicatum fuit, quatenus oppidanis Pász- tensibus sua privilegia malitiose inventa ac dein injuriose et contra Regni leges coram Camera Aulica producta ejusdemque Camerae protectione munita (quae protectio aliunde de se ipsa esset futilis et nulla) a Sua Majestate Caesareo-Regia nullatenus confirmarentur, siquidem constaret privilegia haec jam dudum esse abolita, et vetustate in desuetudinem pervenisse, consequenter dominis terrestribus ac Monasterio magnum inferendum fore damnum et praejudicium per dictorum privilegiorum confirmationem. Et quantumvis Praepositus Capituli Vaciensis utpote nationalis oppidi Pásztensis filius, vel potius injustus unius molae ad Abbatiam spectantis et Káposztás nuncupati usurpator, viriliter pro suprafatis Pásztensibus steterit, multaque pro iisdem locutus fuerit, haud dubie non aliam in finem quam ut Monasterium cunctosque terrestres dominos inde depossessionare, sibique praedictam molam perpetuo usurpare valeret, nihilominus auditus non fuit, imo universim contra Pásztenses, utpote per recursum et impetratam 247
