Mocsáry Sándor szerk.: Természetrajzi Füzetek 18/1-4. (Budapest, 1895)
1-2. szám
helle Streifen durchaus nicht so weit auf die Halsseiten erstreckt, als diess in den Figuren 1 und 2 bei SCHLEGEL (Verh. Nederl. overze. bes.) dargestellt ist. Pag. 80. Species faunae Hungaricae generis Gaster up tion. Auetore VICT. SZÉPLIGETI, Professore Budapestinensi. Pag. 82. EINE AUF HÖHLENBEWOHNENDEN KÄFERN VORKOMMENDE NEUE LABOULBENIACEE. Von Dr. GY. V. ISTVÁNFFI in Budapest. Tab. II. Laboulbenia gigantea mihi. Pallide-ochracea, stipite cylindraceo, inferne bicellulari, superne e cellulis 5—6 in series duas dispositis formato, basi attenuate et in nodulum obeonicum brunneum, animalculo aretissime adhaßrentem desinente, 700—800 u longo, 50—60 fi lato, membrana crassa poris multissimis perforata ; perithecio conoideo ochraceo, sursum in collum pertusum, mamilla nigra terminato, 240//x60 —70// ; pseudoparaphysibus dichotome vel lateraliter ramosis, longitudinem perithecii multoties superantis, ex articulis facile secedentibus formatis, dilute ochraeeis, numerosis, arcuato curvatis vel circinnatis 300—400/ixlO —20 //(ad basin), sursum apice acutis vel subconicis, stipite annulo nigro unico separatis ; sporidiis fusiformibus, hyalinis, bicellularibus, cellulis nucleo prasditis, 20 //x8 —9 //, cum tunica crassa 15 p, tunica irregulariter incrassata. Difiért a Laboulbenia arrnillari BEELBSE (Laboulbeniaceae p. 14. t. II. apud Saccardo, Sylloge Fungorum. VIII. 1889. p. 911.) magnitudine, totus fungus (stipes et perithecium) 900—1200// altus, 60—70// latus, (species maxima Laboulbeniacearum), membrana poris perforata, perithecio obconico 240//x60 —70//, stipite cylindraceo longissimo 700—800// longo, 50—60/i lato, pseudoparaphysibus arcuato curvatis vel circinnatis, numerosissimis, perithecii longitudinem multoties superantis, apice acutis vel subconicis stipite annulo nigro unico separatis. Habitat in elytris, pedibus thoraceque lYistonychi cavicolae ; legit et bénévole communicavit Dom. LUDOVICUS BÍRÓ in antro prope Raduc, count. LikaKrbava Croatiae, 1894. Prima Laboulbeniacearum species cavicola. Die eben beschriebene Art ist die erste, in Ungarn beobachtete Laboulbeniacee, und unterscheidet sich solche besonders durch ihre beträchtliche