Századok – 1995

Tanulmányok - Makkay János: Decebál kincsei V/967

1008 MAKKAY JÁNOS Lazius, Vuolfgangus, Viennensis medicus: Explicatio thesauri reœns apud Transylvanos reperti, et piscatorem quendam in vado ílwii cvivsdam detecti. Kézirat a Bayerische Staatsbibliothek-ban, cod. lat. 9216, München. A kézirat fényképfelvé­telét a Staatsbibliothek bocsájtotta rendelkezésemre, amit köszönök. p. llr: „Numi aurei ex Thesauro recens apud Transylvanos opera Piscatoris cuiusdam detecto, quorum mihi copia fieri potuit, duas Graecas habuere inscriptiones, quarum altera Uteris his, BAIIAEÍ2I AYXIMAXOY, hoc est, regis Lysimachi, altera vero, XQZON, [sic!], salvatorem vel liberatorem." P. llv. „Dacijs per scopulos decurrentibus adhuc visitur, thesaurum distraxisse diversa in loca, ac vada rationi consonum est, atque propterea non integrum thesaurum occuluerat, Caesarum Traianum reperisse. Hune accedit, quod is ipse thesaurus recens repertus anno post occultationem 1400 per piscatorem detectus fuerit: et quantum audio parum infra Albam Iuliam, quam Transylvani appellavit, ubi in loco dicto Varhel vel Gradisca Sarmizegetusa regiae quondam Decebali (quam in Ulpiam suam Traianam Caesar Traianus Nerva, nomine mutato, converterat) rudera extant, quantum ex inscriptionib[us] apparet, ibi et Sargetiae armis [?] et thesauri reperti in monu­mentis mentio fit, quorum mihi quorundam per D. Stephanum Scher, Senatorem Vienni, et D. Joannem Verber Budensem Sacerdotem copia facta est, quorum quasdam subiungam fidei ergo rapsodias." P. 12r: „De Thesauro a Traiano reperto istud ibidem monumentum extat. IOVI INVENTORI DITI PATRI TERRAE MATRI DETECTIS DACIAE THESAVRIS CAESAR NERVA TRAIANVS AVG. SAT. P. Porro extat adhuc flumen, quod rudera ista propterlabitur, ac in Marusium paulo infra Albam Juliam coniluit, alveo perbrevi, ubi thesaurum (ut inquit Dion, haud procul a regia et arie) occultaverat." Lazius, Wolfgangus: Dekaden der österreichischer chronicae in latein beschri­eben. Kézirat, Osterreichische Nationalbibliothek, Handschriftensammlung, Cod. 8664, Cod.7961, fol. lr-21v. A kézirat mikrofilmjét az Öst. Staatsbibliothek bocsájtotta rendelkezésemre. Az alábbi részletek Michael Mayr: Wolfgang Lazius als Geschicht­schreiber Österreichs. Innsbruck, 1894, pp. 56-57. után: „Lazius theilt dann noch eine Erzählung mit, welche als ein nicht so sehr bestimmtes als allgemeines Gerücht im Umlaufe und nach seiner Ansicht nicht so weit von der Wahrheit entfernt ist. Einzelne Ungarn behaupten nämlich, Castaldo hätte den Mönch aus Habsucht getödtet, weil er im Besitze grosser Schätze gewesen sei. Damit verhalte es sich folgendermassen: Fischer fanden im Jahre 1543 einen grossen Schatz Goldes, von welchem sich der Mönch einen beträchtlichen Theil an­geeignet habe. Weil dies bekannt war, strebte man ihm nach dem Leben. [Fol. 188'.] Die ganze lange Erzählung dieser Geschichte bekommt aber doch Halt durch die nachfolgenden Angaben: Castaldo, berichtet Lazius, übersandte aus dem gefundenen Schatze des Mönches dem König tausend Lysimachen und einen goldenen Drachen im Gewichte von lunfhundert Dukaten nach Wien, den grösseren Theil aber behielt

Next

/
Oldalképek
Tartalom