Századok – 1916

Értekezések - KOVÁCS LAJOS JÁNOS: Brutus magyar történetének forrásai - 42

50 KOVÁCS LAJOS JÁNOS. Ezután közli Miksának Zsigmondhoz írt levelét,1 melyben a pápa ellen panaszkodik. Brutus azonban e levelet pápa­ellenes iránya mellett főkép külföldi adatai miatt közli. Ezt a levelet, mint Brutus maga mondja, hűséggel írta le a királyi levéltárból.2 Az Acta Tomiciana I. kötetében kiadott eredeti levél­lel3 való összehasonlítás igazolja is ez állítás valódiságát. Acta Tomiciana. I. 208. I. Pontifex, qui jam fa­vore hujusmodi confederationis nostre sua consecutus íuerat, ob­litus eorum, que in ea pollicitus etiam cum juramento íuerat, forte timens ex propria conscien­tia et male acte ante vite, cepit cogitare de extrusione nostra et reliquorum confederatorum, quos uno omnes verbo barbaros nun­cupat, ex Italia. Compositis igi­tur rebus illis suis, quas recupe­raverat, exercitum suum re­traxit, oratores Venetorum, quos paulo ante excommunicaverat et . . . quos nunquam se absolu­turum, nisi integre nobis conse­cutis rebus nostris . . . pollicitus fuerat, ad se admisit et. . . cum eis de extrusione barbarorum, nostra vid. et reliquorum confe­deratorum, ita enim ipse appel­labat, consilia iniit. t Brutus. 147. I. ... audisse pontificem religionis, et constantiae suae oblitum, recuperatis iis, quoram causa reges concitasset ad arma ; Venetos victos communes hostes. et quidem, non armis prius, quam gentium iure, omnibus oblittera­tis ofïensionibus, in gratiam ré­cépissé, magna cum sua, atque aliorum regum ofïensione, quibus· se iureiurando obstrinxisset, non prius se passurum cum Venetis de compositione agi, quam foede­rati reges omnia recuperassent. quae sui iuris ab illis intercepta possiderentur. Neque vero solum victos passu m esse secum in gra­tiam redire, sed dignos etiam habitos quibus cum . . . societa­tem coiret ... ut coniunctis viri­bus . . . Italiam, pulsis barbaris (uno enim nomine omnes compre­hendere . . . qui non essent in Italia nati) in antiquum gloriac splendorem vindicaret. A közlés nem szószerint hü, de követi az eredeti oklevél gondolatmenetét, s csak annyiban tér el tőle, hogy elmélkedé­sekkel bővíti. Az itt tárgyalt eseményekhez fűzött megjegyzései4 után elmondja, hogy ugyanebben az évben Zsigmond fényes győzel­met aratott a seythákon és követeket küldött Magyarországba, egyrészt hogy erről értesítse Ulászlót, másrészt mert magyar nőt akart feleségül venni. Ulászló Szapolyai Borbálát ajánlotta, de ezt csakhamar megbánta, félve Szapolyai János hatalmának 1 Β. I. 146—154. 2 »His Maximiliani litteris, cum fide a nobis e regio tabulario descriptis . . .« (Β. I. 154.) 3 Acta Tomiciana I. 206—211. « Β. I. IS4—ISS-

Next

/
Oldalképek
Tartalom