Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

habens insriptionem: Corpus S. Felicis Papa?, et Martyris, qui damnavit Constantium. Ex Actis Felicis falsis , et apocryphis istud accidit utrumque. Neque legitimus esse potuit Pontifex ulpote vivente Liberio, et ab Arianis intrusus, nec unquam ab Piomanis recognitus pro vero Pontifice. Ari ani identidem nova sibi symbola composuerunt, dumque opinionibus etiam ab invicem discrepassent, alias etiam, atque alias sectas parturiverunt. Una earum nominalior fuit, quae dicta est Anorno e o rum , quae Aeti- uin habuit auctorem, quod Dei Filium Patri dissimilem esse assererent: siquidem ex Arianis alii, quamvis Filium non ejusdem cum Patre substantiae dicerent; tamen ei similem in natura haberent. His nomen datum est S emi ar i ano ru m. Anomoei autem vocati sunt etiam E uno mi ani ab Eunomio praecipuo Aetii discipulo, pag. 461.

§. 70. Constantius statuit convocare generale concilium ad Seiniarianos , et Anomoeos inter se conciliandos, et ad ipsos etiam Catholicos cum his componendos. Talentis, et IJrsacii consilio istud divisum per duo loca haberi voluit , et Ariminum pro Episcopis Occidentis, Seleuci a m pro Episcopis Orientis designavit. Ariminum Episcopi convenerunt plures quadringentis , e quibus octoginta erant Ariani, ceteri Catholici. Ariani , quorum signiferi erant Valens, et Ursacius Catholicis suum symbolum a se Sirmii recenter confectum obtulerunt, ut ei subscriberent. Contra vero hi ab Arianis postularunt, ut Symbolo subscriberent Nicaeno: et in Valentem, et Ursacium cum quibusdam aliis vehementius resistentes etiam anathema conjecerunt. Ex utra que parte deinde decem Episcopi mittuntur

'' Ab an. 1.4er. Chr. usque ad Sec. IV. 85