Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90
tificem pervenerint, declarabitur adhuc postea Part. II. $. 36. pag. 424. §. 64. Post mortem Constantini Constantium, cui Orientis Imperium obtigerat , illius Presbyteri , de quo dictum est supra $pho 5g. opera, E u- sebius, et Theognis nacti sunt sibi faventem , et addictum , qui nunc omnes vires intenderunt , ad Arianismum diffundendum. Disputationes primum inter aulicos excitaverunt: quoe ex aula in Urbem, hinc vero in provincias quaquaversus fluxerunt. Constantinus alter filius, cui Gallia, et Hispania obvenerat praeter plura alia, perfecit suis literis apud Constantium, ut At ha- nasio, et pluribus aliis Episcopis, Eusebiano- rum nequitia in exilium actis, facultas redeundi ad suas Sedes concederetur. Postquam Athanasius rediit, Ariani Alexandria ejusmodi turbas excitarunt, ut etiam caedes fierent, et quae omnia fallaciter in eumdem Athanasium contulerunt. Oppugnabant ejus Episcopatum etiam ex eo, quod damnatus, ut dicebant, in synodo Ty- riensi, absque novo concilii decreto Sedem suam Episcopalem resumpsisset : eumdem etiam detulerunt ad Constantium, quod frumentum pauperibus Alexandrinis, illius munificentia assignatum, intervertisset. Venerunt autem ex Aegypto Con- stantinopolim , qui testarentur, ista omnia falsa esse. Constantinus in bello, quod ei intercesserat cum Constante fratre, cadit. Hinc Ariani majorem concipiunt audaciam. Eusebius, qui ex Episcopatu Nicomediensi Constantinopolitanam Sedem Episcopalem occupaverat, exturbato Paulo sanctissimo Episcopo , , fretus Constantii favore Pisturn quemdam Alexandriani mittit pro Episcopo. Iste sibi petit ab Julio Papa communionis j6 Epitome Tart. I
