Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90
7° Epitome Fai t. I. nocentius T. docet, ipsos Patres Nicaenos statuisse, Jjt quidquid quamvis de disjunctis, remotisque provinciis ageretur, non prius ducerent finiendum , nisi ad hujus Sedis (Apostolicae Pionianae) notitiam perveniret, ut tota hujus auctoritate justa , quae fuerit jjronuuciatio} firmaretur, pag. 388. §. 5g. Concilium duravit usque ad-d. 25. Julii , quo eodem die Constantinus celebravit etiam Vicennalia sui Tmperii. Post Concilium Eusebius Ni come di ensis, et Theognis Nicaenus e codice Concilii deleverunt sua nomina,, eo corrupto, cujus custodiae codex erat commi sus. Etiam coram Imperatore Eusebius declaravit, neque se aliter sentire, quam ii, quos propier dogma Arii egisset in exilium. Quamobrem et ipse cum Theogni exulare debuit. Alexandro paulo post mortuo in Episcopatu Alexandrinae Ecclesiae successit Athanasius. Anno post Concilium circiter altero Arius facultatem redeundi ab exilio obtinuit. Quidam Presbyter, Ario deditus, cum in gratiam Constantiae, sororis Constantini, adrepsisset, eique persvasisset Arium, eique adhaerentes immerito exilium pati, et moribunda Constantino etiam idcirco religionem incussisset, eumdemque Presbyterum ei commen- dasset, atque iste deinde Constantino idem, quod ejus sorori instillasset, et Arius revocatus, coram eodem Constantino professus es£et, se credere, Christum esse Deum, exilii poena solutus est. Decepit autem Constantinum, Deum intelligens eo modo, quo in Scriptura vocantur dii non tantum Angeli, verum etiam homines. Pariter reditum obtinuerunt Eusebius, et Theognis, velufc non minus innocenter , quam Arius, exilium fe^ ren-?
