Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

et prope infinitis locis Apud S. Augustinum est, Concilium hoc constitisse ex Episcopis ducentis. Affuerunt etiam legati Silvestri Romani Pontificis. Caecilianus rursus obtinuit causam. Patres Concilii Canones , et statuta a se facta miserunt ad Silvestrum Papam his usi ad eum verbis : Placuit, etiam a te, qui majores dioeceses tenes, per te potissimum omnibus intimari. Ex diversis, et prope infinitis locis convenerant Episcopi, et tamen majores dioeceses tenebat Romanus Pontifex. Igitur ultra eas etiam dioeceses , quarum Episcopi erant in Concilio, se se extenderat Romani Pontificis jurisdictio. Quia videlicet in Beato Petro pascendi, regendi, et gubernandi universalem Ecclesiam plenam accepit potestatem. Eadem Synodus non per seipsam promulgavit statuta sua , sed petiit ab Romano Pontifice, ut id faceret, eo quod majores teneret dioeceses. Dum majores tenere dioeceses indicet Romani Pontificis Primatum supra universam Ecclesiam, intelligitur ideo etiam Synodum petiisse a Pontifice ut is promulgationem statutorum faceret, quo sic per eum ista rata habita , plenam assequerentur auctoritatem. Quibus demonstratis , haud difficile etiam erit advertere , Basnagium nimis detortam fecisse verborum iliorum Synodi ad Silvestrum Papam explicationem. Illud in observatione ponendum ait Arelatenses , non ut subditos Principi decreta Silvestro sua notificasse, sed ut collegas cum fratre , vinculo charitatis copulatos, neque etiam ab eo flagitare robur, vimque canonibus suis incutiat , sed mandare, ut eos omnibus manifestos faciat adhibito verbo, Placuit, quod imperantium est, non rogantium, sane judicum, non subditorum. Nam quomodo ista cohaerent: Arelatenses sua decreta notificasse Silvestro velut col, leAb. an. I. Aer. Chr. usque ad Sec. IV. b>q