Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d
A Sec. XIII. usque ad Sec. XVI. 3o5 fecit Urbanus VI. Sed concilium generale ad componendum schisma invisissimum semper erat non tantum pseudo-pontificibus Clementi VII. et Petro de Luna , verum etiam Regi Galliae. Metuebant , nec vane , integumenta quibus involverunt factiosi Cardinales rem , quam adversus Urbanum VI. egerant, detractum iri, hujusque Pontificatum fuisse legitimum evincendum esse: unde et Cardinalibus, qui Clementem VII. elegerant, impendebat probrosa condemnatio, sed nec Regi Galliae hoc cessurum fuisset honori , quod schismaticae electioni Cardinalium faverit. Nunc, Gregorius Papa videns nullam esse spem, ut Petrus de Luna se abdicet Pöntificatu, et quo hunc abdicante idem facturus erat Gregorius, neque aliter, indixit generale Concilium die pridie nonas Julii, sive die sexta Julii a. i4og. Insignem hic rursus Cardinales admiserunt astutiam. Sub hoc praetextu indixerant Concilium generale Pisas, quasi non tantum Petrus de Luna , verum etiam Gregorius effugere conatus esset omnem tractatum de suo Pontificatu, in controversiam vocato. At vero ipse Gregorius ultro indixerat, et convocaverat generale Concilium. Itaque Cardinales nullam, ne in speciem quidem, causam aliquam idoneam habere poterant, cur ipsi indicerent Concilium, quasi cum haec una videretur ratio tollendi schismatis, ipsi hoc convocaverint, ad quod convocandum Gregorius permoveri non potuisset tempore tam necessario. Itaque suis literis, quibus indixerunt Concilium, diem apposuerunt vigesimam, et quartam antecedentis mensis Junii; ut Gregorius videretur indixisse Concilium tantum coacte, et solummodo ad impediendum et infringendum Pisanum
