Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d

So 2 Institut. Hist. Eccl. Pars IV. et adhuc apparebit ex subsequentibus. Insignis etiam prae ceteris conventus in hac causa fuit Fran- cofurti institutus: in quo praeter Germaniae Ar- chiepiscopos, et Episcopos et Principes ejus­dem Germaniae permultos , ipse etiam Rupertus Rex Romanorum fuit, nec non Francorum etiani, et Anglorum Oratores. Ad hunc conventum ve­nerat quoque Landulphus Cardinalis, quem Car­dinales miserant , qui Pisanum concilium indixe­rant, et Antonius legatus Gregorii Papae, causam acturi ejus partis, ex qua missi erant. Post tra­ctatum sex dierum cum Rupertus Rex, ceteri- que, qui in hoc conventu fuerant, permoveri non potuissent, in quo laborabat Landulphus, ut agnoscerent auctoritatem Cardinalium ad facien­dum concilium; de legatis tamen mittendis ad concilium urgendae unitatis causa initus consen­sus est. Theodoric. Niem. lib. 5. cap. 3g. Missi sunt Conradus de Susato, Artium, et Theologiae Magister, Canonicus Spirensis, et Ru- perti Regis Romanorum Orator, Joannes Rigen- sis Archiepiscopus, Matthaeus, et Ulricus, iste Werdensis, ille Wormatiensis Episcopus. In Sy­nodo Conradus exposuit, se venisse, ut pacem inter Gregorium, et Cardinales conciliaret, at­que dubia quaepiam attulisse a Ruperto Romano­rum Rege, quae is sibi velit eximi. Primum, Re­giam Majestatem rationibus diligenter pensatis, et libratis, non posse videre, quomodo unitas possit fieri omnium, dum concilium aliud Pisis agatur, aliud sit indictum a Gregorio. Ad schi­sma tollendum, et ad Ecclesiarum unitatem per­ficiendam vidimus supra Innocentium VII. Con­cilium generale indixisse, sed quod bellicis tumul­tibus impeditum celebrari non putuerit. Idem

Next

/
Oldalképek
Tartalom