Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.4. (Agriae, 1825) - 89d
A Sec. XIII. usque ad Sec. XVI OOl nonnisi praetenderant suae illi electioni, ut tegerent seditionem, cujus acti spiritu istud tam te- trum, et diuturnum schisma ipsi conflaverant. Citati ad concilium sunt Petrus de Luna, et Gregorius , postulatumque, ut se Pontificatu abdicarent. Neuter vero paruit. Eo res tendebat, idque sibi constitutum habebat hocce concilium, ut quamvis se sponte non abdicassent Pontificatu Petrus de Luna , et Gregorius , tamen eodem illis abrogato, alius eligeretur Pontifex , ut ista ratione, quemadmodum putabant futurum, scissio Ecclesiarum , quarum aliae huic , aliae illi Pontifici adhaererent, tollatur. Atque huc suam etiam postea sententiam, et omne , quod decrevit, direxerat Concilium. Nec tamen res etiam caruit disceptationibus, primum in quibusvis regnis, et provinciis, cum ad eas Cardinalium literae, quibus indixerant Concilium, allatae fuissent: regna vero, et provinciae intelliguntur, quae parebant Gregorio Papae : nam quae Petrum de Luna, etiam desertum a Gallia, perstiterunt sequi, nullum lo-1 cum huic indictioni dederant, neque earum Episcopi permissi sunt prohibente Petro de Luna ire ad concilium. In illis autem provinciis, quae Pontificem venerabantur Gregorium, res sua novitate admirationem fecerat, indici Concilium a Cardinalibus, nec tantum non ab ipso Pontifice, verum etiam contra Pontificem. Obtinuerunt tamen hae literae, ut ex plerisque provinciis Episcopi Pisas ad Concilium irent, Regumque complurium Oratores, cum Gregorius Papa in his sic descriptus esset, quasi verus non perstitisset Papa, aut saltem quasi esset dubius, atque hoc casu Cardinales praedicarent, sui esse juris convocare concilium: sed qua veritate hoc fecerint, et ex iis, quae jam antecesserunt, intelligi potest, 19 * ' et
