Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.2. (Agriae, 1825) - 89b

stri viro filio meo Antiocho reddente, suscepimus. In his quidem nobis vestigatus, deprehensus, et tentatus quodam multiloquio labebaris, dum vera involvis obscuris, rursus utraque confundens vel confiteris negata, vel niteris negare confessa. Sed in epistolis tuis apertam non tam de fide nostra, quam de te tulisti sententiam, volens de Dei Kerbo aliter, quam fides habet omnium, disputare. Docet et exponit ei Ecclesiae Catholicae fidem de Verbi Incarnatione; monet, et hortatur, ut redeat ad hanc, a qua deflexit, decemque ei praestituit dies, ultra quos si pergeret manere in sua sententia , sique suam perfidam novitatem non damnavisset aperta , et scripta confessione, sciret se ab universalis Ecclesiae Catholicae communione dejectum. Has tam literas ad Nestorium , quam etiam sententiam, a se in Nestorium constitutam, Cyrillo misit, illiusque executionem ei delegavit. Etiam literas dedit Caelestinus ad Clerum, et populum Constantinopojitanum. Ambae hae epistolae exstant in Collectione Conciliorum Mansiana Tom. IV. 1018. 1026. etss.

Acceptis his epistolis Cyrillus cum Episcopis Aegypti synodum habuit;hinc epistolas aCaelestino sibi commissas Constantinopolim au Nestorium, ceterosque quibus erant inscriptae, misit, suas- que literas adjunxit, hisque duodecim anathema- tismos subjecit, quibus errores Nestorii confixit, epistolasque ad Joannem Antiochenum, Iuvena- lem Jerosolymitanum, aliosque Episcopos, quorum erat auctoritas major, misit certioresque de rebus, Nestorium attinentibus, fecit. Nestorius, ubi intellexit, quid ei impenderet, Theodosio Imp. Cyrillum incusavit velut perturbatorem Ecclesiarum, et Imperii, permovitque Imperatorem Tumulus II. 4 'ad

A Sec. V. usque ad Sec. 4g