Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.2. (Agriae, 1825) - 89b

A Sec. K. tissue ad Sec. Kill. 53

cilio nulli canones conditi sint. Id, quod demon- stratum est Institutionum harum Part. I. §. 66. deinde quod Canonem Nicaeni concilii etiam Julius

I. Papa in causa S. Athanasii Eusebianis attulerit, vi cujus hos ad novum judicium de Athanasio celebrandum citaverit, istudque celebraverit, Atha- nasiumque ab iis condemnatum absolverit, idque eo tempore, quo Sardicense concilium nequidem adhuc habitum fuerit. Deinde hunc canonem pro Nicaeno habitum esse etiam a Pontificibus, qui post Zosimum fuerunt, a Bonifacio, Caelestino, Leone Magno, et Nicolao I. Tertio nulli argumento esse potest, quod ex exemplari, quod ex Oriente ponitur esse petitum, et acceptum, iste canon abfuerit: siquidem et hoc demonstratum sit, per Arianos in Oriente vitiatos, et corruptos esse codices omnes Concilii Nicaeni, ita ut S. Athanasius volens habere authenticum, hunc ex Occidente , et a Romano Pontifice sibi petere debuerit. Supra Part. I. §. 57. Quarto falsum est, quod ponitur rescriptum esse ab Africanis Romano Pontifici , in nulla Synodo inveniri constitutum, ut is legatos possit mittere a suo latere. Nam si Zosimus Sardicensem canonem pro Nicaeno attulisset, ut ponitur, proinde hunc reperire fuisset in Sardicensi concilio, eoque minus hunc Africani ignorare potuissent , quod in hocce concilio affuerit Gratus Carthaginensis/Cum aliis Episcopis triginta Africanis. Quinto, huic, quod sic ponitur, rescriptum esse ab Africanis, Romano Pontifici, contradicit hoc, quod in isto eodem concilio sit, Episcopos hos Africanos professos esse, singula quae tractassent, sibi esse necesse plenissime referre ad Bonifacium Romanum Pontificem. Nam, si rem, a se de Apiario judicatam, noluerunt ad Romanum Pontificem deferri, quo- Tv mutus 11. 3 nio-