Szaniszló Ferenc: Doctrina religionis christiano-catholicae quam in usum academicae juventutis. Tomus 1. Partem generalem complectens (Pestini, 1836) - 23.298
4 Demum ad rem nostram pertinet divisio religionis in religionem sufficientem et insufficientem. Sufficiens, quae non tantum ea, quae ad agnitionem et cultum Dei pertinent, pleno ac plano modo tradit, sed etiam hominis officia integre recenset, cunctisque hominum indigentiis succurrit ^ et nos per sanctissima simul et effieacissima momenta, media vero aptissima ad finem rostrum ultimum consequendum dirigit et adjuvat; si vero in his homini praestandis deficiat, insufficiens religio appellatur. §. 4. Religionis origo. Religio, vi sui nominis et notionis, ex intimo nexu ac relatione, quae inter Deum qua Creatorem, et hominem qua creaturam intercedit, oritur. Quia vero haec hominis erga Deum subjectio cuique mortalium adeo naturalis est, ut quisque intimo conscientiae sensu persvadeatur : sine agnitione et cultu divini Numinis se vero ac nobiliori sensu hominem esse nequire, sequitur; ipsam etiam religionem in hominis natura fundari. Atque hinc adparet, quantum a vero aberrent , et sibi totique humano generi noceant, quicunque adfirmant: religionis originem a metu, ignorantia, vel educatione esse repetendam. Nam metus utique jam supponit sensum illius qui metuitur, ut adeo non ex timore notio Dei, sed potius ex notione Dei timor ejusdem oriri potuerit. Dein , si metus poenarum nonnullis forte malorum spirituum ac daemonum opinionem ingenerare potuit, quidni plurima illa beneficia, quibus homo se ipsum et universam naturam vestitam esse observavit, eundem ad potentissimi Bc-
