Krammer Ferenc: Fragmentum primum isagogicum de religione et Ecclesia Catholica, sola salvifica, et de neotericae catholicitatis originibus (Posonii, 1824) - 10.225

contradictionibus, innovationibus, variatae et fluctuantis; red- dií’.'m e gaiiico latiné, et editum Viennae Austr. 1754, in 8. —. incassum Lutherus mutationes excusat, exemplis Sauli et An.aust.ini y Sauli enim mutationes erant ex revelatione; Augustus, sensui Ecclesiae conformes; hocque ipso, sine dubio in melius ; nurn Lutheri quoque, sine dubio ? — Atque ipsa hae«. excusatio, (Lib. cont. Reg. Angi, p. m. 54().) refellit stultitiam eorum, qui, factas unquam aliquas, inficiantur; cur enim excusat? — et nonne, Oecolampadius, in faciem ei factas exprobrat? si, inquit, ad vestras dissensiones respiciendum est, certe septuaginta mutationes invenientur. (Resj). ad Luth. in praef.) — Et Zvinglius ? Lutherum nunc hoc, nunc illud, de eadem re pronunciare, nec usque sibi constare, narrat, (ad Conf. Luth.) —• Quid porro illud Lutheri: neganda mihi sunt septem Sacramenta, et tantum tria pro tempore ponenda? (de Capt. Bab. p. rn. 274.) cur pro tempore, si mutaturus non erat, aut non solebat mutare? — et, mirum! velut. in continuo ibidem aliud dicit: quamquam nonnisi unum sacramentum habeam. Sed videatur Bossuet. —

** Quam divine haee Melanchtonis confessio sonat: Muto, et immuto quotidie aliqua; mutaturus plura, si per socios liceret. (Lib. 4. ep. Q5.) — Tum alia: mutandos saepe articulos fidei ct ac como dandos occasioni? (Lib. l. ep. 2.) —- Phases hujusmodi, pati quidem opiniones humanae et possunt, et debent ; sed rmm divinae etiam, immutabiles veritates ? —■ Quicumque li.erales illas Capitulationes, pactationes , cessiones, et remissiones tam Lutheranorum invicem, quam horum, cum dissentientibus conreformatoribus , conciliandae consensionis et unionis causa, agitatas, in ipsa prima Reformationis periodo legit, mirabitur merito, prolabi homines Christianos tam velociter ad tantam rerum divinarum nundinationem potuisse! Quid, cedo, capitulationes et cessiones hae, cujuscunque lucri ergo susceptae, erant aliud, quam totidem aut proditiones, divinarum doctrinarum, aut confessiones, divinas doctrinas ha\id esse, sed ppiniones duntaxat, obnoxias hominum arbitrio? — Infelix exemplum ! desiturum subinde, eodem consensionis et harmoniae titulo, in totalem positivae Religionis depopulationem.

*** Melanchtou, in diversis epistolis (L. 2. et 4.) plorat:

Miserias divisae reformationis. — Calvinus, in epist. ad Melanch- tonem scribit: interessé, ut ad futura saecula nulla divisionum , quae erant, suspicio perveniat; plus enim, quam dici potest, ridiculum est, nos, dum toti mundo adversamur, tam parum inter nos ab initio reformationis convenire. — Et Bullingerus, in lib. fundamentum firmum , part. 1- cap. J. ipsi evangclici, in- qoit,'inter se acriter pugnant et pugnant: Hinc audiuntur inter vos vfelicia partium nomina Lutheranorum. — Commovet vehr-