Folia Theologica et Canonica, Supplementum (2016)

José Miguel Viejo-Ximénez, Anotaciones marginales en la Discordantium canonum concordia del monasterio de Schaftlarn (München, Bayersiche StaatsBihliothek, lat. 17161)

260 JOSÉ MIGUEL VIEJO-XIMÉNEZ La anotación [40] completa C.2 q. 1 c. 16 con unas palabras que Friedberg no encontró en ninguno de sus testimonios71. La cita de la epístola a los Gálatas (5, 19) pertenece a la decretal de Nicolás I, se encuentra en la Epistola 68 de Ivo de Chartres72 y también forma parte del posible modelo de Graciano, la colec­ción de Anselmo de Lucca73. En este caso es difícil sugerir el origen de la cor­rección marginal. Otro tanto ocurre con el explicit de C.3 q.6 c. 12, que fue alargado mediante la anotación [55], Es probable que Graciano tomara la autoridad pseudoisido- riana (Capitula Angilramni, 2.16) de una colección que transmitiera la versión breve Peregrina indicia — habere iudices, como, por ejemplo, la colección de Anselmo de Lucca (Ans. 3.88), o la colección en tres libros (3L 2.32.97). Las palabras nisi fuerit appellatum no están en los códices de Friedberg, pero sí se recogen en otras colecciones con la versión Peregrina uero —foro suo audiri, como el Decreto de Burcardo de Worms (DB 1.147), o en el Decreto y la Tripartita atribuidos a Ivo de Chartes (ID 5.260, TrA 1.18.8 y TrA 1.44.2). La biblioteca de Scháftlam no disponía de estos libros. Hay correcciones que vienen a paliar errores del copista, como, por ejemplo: [16] humero pii pastoris ad ouile portanda dominus ipse testatur. Si ouis perdita errans post inuentionem ad ouile humero deportatur nonaginta rumem non errantibus relictis (fol. 23vb, marg. inf. = edF 184.30-33) = Corrección de D.50 c. 16 (Gregorio I, JE 1673) EI texto de C leía originalmente: «(...) ad fontem misericordie recurrentes euangelicam sententiam proferamus: ‘Gaudeo, inquit, super uno peccatore pe- nitentiam agente quam super nonaginta nouem iustis, qui non indigent peniten- tia.’ Et ouem perditam, nonaginta nouem in deserto relictis cur iste post peni- tentiam ad ecclesie ministerium lapsus non reuocetur?» (= edF 184.25-30 y 71 Cf. edF nota 251 ad locum. En la Edilio romana (edR = Decretum Gratiani emendatum et nota­tionibus illustratum una cum glossis, Gregorio XIII Pont. Max. iussu editum [Romae 1582]), por el contrario, la autoridad termina así: «(...) sunt (teste Apostolo) opera carnis, fornicatio, immunditia, etc.» (notas e y f). 72 EI documento de Nicolás I dice: «Quae vero Lotharius rex vester nepos operatur, accusatore non indigent. Manifesta quippe, Apostolo teste, sunt opera carnis quae sunt fornicatio, immunditia, luxuria (Gal. V), et reliqua. Optamus gloriam vestram nunc et semper bene valere, dilectissime fili. Data III Kalendas Novembris, indictione I.» (PL 119.1178C). En la Epistola 68 de Ivo de Chartres se lee): «Simile quid scribit papa Nicolaus Carolo regi : ‘Quae Lotharius rex vester nepos operatur, accusatione non indigent.’ Manifesta quippe in eo sunt opera carnis, quae sunt fornicatio et immunditia (Gal. V). Cum ergo quae in prioribus litteris scripsi, non tantum in unius civitatis, sed multarum civitatum notitia conspicua sint, mirantur multi, quare [Coi. 0087D] quaerantur occulta, (...)». PL CLXII. 87C. 73 Cf. Ans. 12.34: Cushing, K., Papacy and Law in the Gregorian Revolution. The Canonistic Work of Anselm of Lucca, Oxford 1998. 185.

Next

/
Oldalképek
Tartalom