1830 Irományok • Acta Comitiorum Regni Hungariae a serenissimo, ac potentissimo Imperatore, Hungariae, et Bohemiae Rege Francisco Primo in Liberam, ac Regiam, Civitatem Posoniensem in diem 8. Septembris Anni 1830. indictorum. / Posonii / Typis S. Ludovici Weber / 1830
Sessio 7
Acta Sessionis 7. 4t tam dilectissimi primogeniti filii, vita adhuc Nostra comite, inaugurationem, perpetuum sinceri studii Nostri, avitam Regni hujus Constitutionem conservandi, et in Posteros illibate transmittendi, exstare optabamus monumentum, illud, tanquam novo iterum in quasvis temporum vices ac eventus robore constabiliendae publicae felicitatis pignus, per Dilectionem et Fidelitates Vestras intimo cum gratitudinis, tenerrimoque devotionis sensu recoli, e repraesentatione Earundem, circa primum benignarum propositionum Nostrarum Regiarum punctum, peculiari cum complacentia intelleximus, iteratumquehoc devotae Nobis fidei fidelitatisque, et quam in dilectissimo filio Nostro , uti Coronae, ita Nostri in Vos amoris Haerede, jure perinde locatis, fiduciae testimonium inter praecipua paterni cordis, quo illum, Vosque ipsos complectimur, solatia numeramus, et, prout convicti estis, quod dilectissimus primogenitus filius Noster, fidus Libertatum, avitaequa Constitutionis Custos, pariter ac Propugnator futurus sit, ita idem, exemplo etiam Nostro, robur Imperii in Sanctimonia legum reponendo, pro exigentia memorati in Articulo 1. 1715. Articuli 2.1687., reliquorum item Puncto 1-mo Benignarum Propositionum Nostrarum citatorum, ante faustissimam suam Inaugurationem, pro qua 26. labentis Mensis destinamus, eadem, in qua Vos ipsi conquiescitis, forma, per Nos Anno 1792. praestita, diplomaticam As- Xsecurationem juxta adnexam sub A. Copiam in authentica expeditione cras elargiturus; Juramentum autem desuper in ea,« qua Nos ipsi praestitimus jg.forma, juxta peraeque adnexam sub B. Copiam, depositurus est. — Relate ad avulsas, atque jam recuperatas Regni Partes, nihil magis desideramus, quam ut diplomaticae Assecurationis conditioni 3-tiae Juramentoque inau^urali satisfiat; hoc fine memores Benignae Resolutionis Nostrae Regiae, quam ad Status et Ordines, diaetaliter congregatos, die 17-ma Octobris 1802. elargiti sumus, prout tunc , ita etiam nunc Jura Sacrae Regni Coronae ultro agnoscentes, quum Dilectionem et Fidelitates Vestras latere nequeat, omni prorsus in respectu graves, circa suscipiendam illarum cum Regno Hungáriáé conjunctionem, considerationes subversari, exemplum Divi Proavi Nostri, Articulo 92, 1715. expressum, sequi cupientes, mox Commissionem benigne nominabimus, acceptaque hujus relatione ea, quae ad realem effectum praecitatae diplomaticae Assecurationis conferunt, determinaturi sumus. — Commodis Vestris constanter intenti, etsi per omne diuturni regiminis Ncstri tempus id quam maxime egerimus, ut a peramatae Nobis Gentis Hungarae sortem Nostram nunquam separantes, ejusdem inprimis incolumitatis studio Nos attineri , Nostris, Vestrisque Posteris testatum faceremus; quo tamen paterni hujusce animi Nostri ulterius praestemus documentum, quo ve in pretia Nobis filialia Dilectionis et Fidelitatum Vestrarum vota sint, uberiori comprobemus argumento, clementer annuimus, — ut, tametsi filium Nostrum proprio addictissimi Vobis animi sui motu Comitia, quae, dum is clavum Regiminis capessiverit, intra semestre spatium indici desideratis, convocaturum esse, nulli dubitemus, super eo tamen, quod a die, quae Nobis Dei optimi maximi voluntate suprema fuerit, intra semestre spatium, et, si per adjuncta licuerit, citius etiam per dilectissimum filium Nostrum, futurum Regem et Dominum, indicenda sint, lege his Comitiis condenda provideatur. — Etsi quidem per illam, quam benignis Propositionibus Nostris complectebamur, declarationem Nostram , — quod supremae, et praesertim Titulis 4. et 9. Partis I-mae operis Decreti tripartiti declaratae potestatis, privilegiorum item collationis, et aliorum Jurium Majestaticorum exercitium penes Nos permansurum sit, votis Vestris jam responderimus , erga tamen sollicitudinem Vestram denuo firmiter et inalterabiliter declaramus, — Nos, dum in vivis egerimus, neo-11
