KOZÁKY ISTVÁN: A HALÁLTÁNCOK TÖRTÉNETE II. / Bibliotheca Humanitatis Historica - A Magyar Nemzeti Múzeum művelődéstörténeti kiadványai 5. (Budapest, 1944)

I. Die „Contemptus-Mundi"-Literatur

- 122 — Avignon Vs. 75. sapere Vs. 81. Sparsim, uendutas Vs. 83. esse non . . . . Vs. 84. reuendiditque . . Vs. 85. edidit cyumena Wright Vs. I. capere Vs. 7. passim, venditas ; Vs. 9. non esse Vs. 10 revendideris Vs. 11. perdidit crumena Avignon Vs. 118? recedit saucius . Vs. 119 : deus hie aspice Vs. 123 : ego Vs. 125: Ne unquam . . Vs. 126: absque . . . . Vs. 127: pauperum . . . Vs. 128: si papa . . . . Vs. 136: Mederi tentori­um (?) nolens derisuj Wright Vs. 68: saucius recedit Vs. 69 : Deus, hoc aspice ! Vs. 73 : ergo Vs. 75 : non unquam Vs. 73 : sine Vs. 77 : etiam Vs. 78 : cum papa Vs. 86: mederi Theutonum volens derisui ; Nach Zeile 90 des Avignoner Textes folgt bei Wright noch eine Strophe, welche in Avignon wegblieb : Wright Z. 17-20 : Calix quem Babylon in manu bajulat, est avaritia quae passim pullulat ; qui magis opibus opes accumulat, hunc ardor acrius lucrandi stimulat. Weiter folgt bei Wright die Fortsetzung des Textes ganz so, wie in Avignon Z. 91 ft.: Quae mundi caput est, . . . etc. Avignon Z. 95 Preceptum Wright Z. 25. Praecepta Die Avignoner Verse 96. 97, 98 befinden sich bei Wright (26, 27, 28) in der Reihenfolge : 98, 96, 97 (nach der Avignoner Numerierung). Nach Vs. 98 des Avignoner Textes fehlen zwei Strophen, welche Wright S. 168, Vs. 29-38 bringt: Vs. 29-36 Hinc liberalitas prorsus evanuit, pollet cupiditas quae mundum polluit, quem videt simplicem Roma redarguit, et dicat „ecce I vah ! qui templum deslruit". Sed quem cognoverit servire quaestui, divina tradere verba neglectui : „Hic", inquit, „filius meus quem genui, hic est in quo mihi bene complacui". Die Fortsetzung befindet sich dann wieder in Avignon Vs. 99 ff.: Avignon Vs. 138: Vei capd . . . Vs. 139 : Quia Gens uase­orum Vs. 141 : ut hinc .... Vs. 145: Huicprius abscin­dat Geminos quum Wright Vs. 88: vei caput Vs. 89 : Quia gens Wasco­rum et gens Hyspaniae Vs. 91 : ut huic Vs. 95 : huic prius geminos abscidat, quoniam Nach Vs. 146 in Avignon fehlt eine Strophe: Wright Vs. 97-100: (S. 170). Abbas vel monachus qui caste vixerit, et se non saepius inebriaverit in papae curia dum moram fecerit, deponi dignus est, nam legem praeterit. 100. Avignon Vs. 147: Abbas qui mini­mis piscibus utitur Vs. 149: Nec Wright Vs. 101 : Abbas qui piscibus minutis utitur, Vs 103: Non Nach Zeile 150 bringt der Avignoner Text die nach Z. 146 fehlende Strophe mit der Änderung: Z 153: In pape curia simonia fecerit. Avignon Vs. 155 : Prebende xxxxxcus (?) ; Vs. 157: legum . . . . Wright Vs. 109: Praebendae clericus Vs. Ill: legis Exemplo capitis membra sunt languida . . . etc. Avignon Vs. 101 : Jd circo Caritas frigescit torpida ; Vs. 104: Quod totus Vs. 109 : Omnes in uetitum declinant Vs. 110: Sic iuris substan­tie Wright Vs. 39 : frigescit Charitas ic­circo torpida, Vs. 42 : Quae totus Vs. 47 : Omnis inventum de­clinans Vs. 48 : Si unis regulae pro­bantur perditae. Nach der Zeile 110 in Avignon sind drei Strophen weggeblieben, welche Wright Z. 49—60 mitteilt : Ad majus etiam augmentum scelerum, nemo misericors est erga miserum ; 50. surdi sunt divites ad preces pauperum, nec usquam pauperis est iter prosperum. Cum ante divitem pauper ingreditur, ejus petitio nulla reeipitur ; si moram fecerit, foras expellitur, el ei janua post tergum clauditur. Si pauper veniat ad aulam divitum. crudelis Cerberus negat introitum ; si talem crederem Plutonis aditum., nimis aeeeedrem tufus ad obitum. 60. Avignon Wright Vs. 113: Qui cur . . . Vs. 63: Quasi cur Vs. 114: An in quid obti- Vs. 64: „En!" inquit, „opti­mus heic uenit institor mus venit hic institor". Vs. 115: Flee Vs. 65: Hoc Nach Z. 158 wurde in der Avignoner Hschr. fol. 59b der weitere Text gestrichen. Bei Wright folgen noch drei Strophen : Vs. 113-124 Cum fraudis saepe sit mater ambitio, praelatis consulit nostra discretio, qui Romam munere sive mendacio non potest fallere. fallat perjurio. In cunctis opera dampnamus turpia. unde praeeipua dampnamus impia. ut cardinalibus papa vestigia sequi non liceat ad necessaiia. 120. Qui succubuerit ultra huic vitio, districto pereal Dei judicio I quod enim aliqua fiat petitio in tali dedecus est consistorio. Im Zusammenhange mit den Gedichten des Walter Map, welche ich schon im ersten Bande meiner GTT S. 253b —254a erwähnt habe, wird im allgemeinen ein Irrtum begangen, wenn man auf ein lateinisches Gedicht „Lamentatio et deploratio pro morte" als auf eine „Bear­beitung der Legende von den drei Lebenden und den drei Toten" hinweist. Dieses Gedicht, welches vielleicht am wahrscheinlichsten von Walter Map selbst geschrieben wurde, steht ebenfalls in der Handschrift Bibl. Reg. 8. B. VI. der „Londoner Kompilationsformer und wird

Next

/
Oldalképek
Tartalom