Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 13. 1661-1664 (Budapest, 1888)

27. fejezet: 1661-1664 - Törvények és okiratok

Et sic ingens haec Tartarorum, Vallachorum, Moldavorum et Cosakorum (quos Molclavus stipendiarios ducebat) colluvies ad nutum et mandatum imperatoris Turcarum tendit Hungariam versus in perniciem imperii Romani ad fatale (dubio procul) bellum. Lacessitur autem allectiturque non sine insigni ac fraudulenta suspicione illrmus Tranniae princeps acl hoc bellum. sed frustra. Non enim est honestum sumere panem filiorum etc. Interea Ivucsuk passa a Szaszvaros venit Mercurem usque, cui illrmus princeps obviam ire satagens, die 4. Aug. exit urbe tristis, pernoctaturque in horreo minori. Cives autem recreantur! Die 5. Augusti, nescio quo vertumno agitatus una cum illrma conjuge vaferrime cupit, Hagitatque, intromittatur in urbem, quo ante (cum Kucsuk passa) condescensionem in castra cum conjuge illrma possit extrema commutare verba valedictoria. Subitanea haecce temporis vicissitudo quantas animorum consternationes, suspectasque commotiones in urbe excitaverit, non ausim efari! Concurrunt, quos intererat, in curia. Die 6. Augusti. Commutatis consiliis, pro re nata tale promanat senatus, concionisque centumviralis deliberatum: illrma sua celsitudo undique regni adventantia castra Kucsuk passam cum copiis suis, aulicosque dragones dirigat aliorsum extra Cibiniense territorium, anceps quippe militaris fides, passibusque ambiguis fortuna volubilis errat. (A lap szelen jegyzet: Fugite pueri, latet anguis in herba). Aulico tandem comitatu ingrediatur saltem: accepta ac percepta literali hac replicatione, dissimulat rem quidem, emanendo, illrmaeque dominae ab arce Fogaras jucunde adventanti obviam mittit postam quendam, amonendo eandem, ne urbem, sed Yizaknam versus acceleret, verum ingratitudinis insimulatae urbi confestim mandat: ferat suppetias Kucsuk passae centum cubulis farinae triticeae. Pagis quoque nostra sedis nonnullis quamvis ingenti egestate nutantibus, infligit plus 100 cubul. farinae, commetusque intolerabilem summam. Cernet Deus omnia vindex! Exhibent! Felix qui patitur, quae numerare potest ! Quot frutices silvae, quot flavas Tybris arenas Mollia quot Martis gramina campus liabet, Tot mala pertulimus : Ovid. Trist. Lib. V. El. 1-ma. Idern : Littora (^uot conclias, quot amoena rosaria flores Quotque soporiferum grana papaver habet Silva feras quot alit, quod piscibus unda natatur Quot tenerum pennis aera pulsat avis Tot praemimur adversis etc. Eodem L. Eleg. 2.