Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 8. 1621-1629 (Budapest, 1882)
20. fejezet: 1622-1629 - Törvények és irományok
nostrarum vigore et testimonio literarum mediante. Datum in praescripta civitate nostre Alba Julia, die decima septima Mensis Juny, Anno domini millesimo sexcentesimo vigesimo sexto. Gabriel m. p. (P. H.) Stephanus Kowáchoczy cancellarius m. p. Imprimebat Martinus Meszleni Typographus S. S. Eredeti hiteles nyomtatott példánya az erd. Múzeumban (Jos. Com. Kemény Codex Authent. Artie. Diaet. Trans. III. höt.). — Ugyancsak nyomtatott példány a fejedelem aláírásával, de pecsétje s a cancellár aláírása nélkül az erd. Múzeumban (a Donáth-gyííjteményben.). b) A limitatió. Gabriel dei gratia sacri Rontani imperii et Transylvaniae prineeps, partium regni Hungáriáé dominus, Siculorum comes ac Oppuliae Ratiboriaeque dux etc. Fidelibus nostris universis et singulis, spectabilibus, mag. illust. generosis, egregiis et nobilibus, strennuis, agilibus, prudentibus et circumspetis, comitibus, vicecomitibus, judicibus nobilium, capitaneis, vicecapitaneus, centurionibus, decurionibus, militibus; item tricesimatoribus, teloniatoribus, institoribus, mercatoribus, ac quem vis quaestum exercentibus, nec non civitatum, opidorum et villarum judicibus et rectoribus, civibus et incolis; cunctis etiam aliis cujuscunque status et conditionis regni hujus nostri Transylvaniae, sed et aliis externorum regnorum, provinciarum et ditionum bominibus commertia, emptionum venditionnm aut aliorum quorumeunque pactorum et contractuum exercentibus quos videlicet infraseriptum tangeret et concerneret negocium. Salutem et favoreni nostrum. Cum nos singulari paternoque erga curae nostrae a deo subjectos populos affectu dueti, nihil unquam antiquius habuissemus, quam ut eis optata tranquilitatis aura restituta, non solum legum patriarum usu eos gubernaremus, sed etiam omni eorum necessitati benigne consulendum esse arbitraremur: eapropter cum in regno hoc nostro Transylvaniae non minima tam potioris conditionis quam etiam totius populi incommoda propter rerum omnium forensium, usuique hominum necessariarum, aliarumque mercium vitae sustentandae idonearum immensum, supraque communis aequitatis modum adauctum precium cerneremus, nihil potius habuimus, quam ut iis publici emolu-