Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 7. 1582—1587 (Bp., 1881)
III. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. 1587. NOVEMBER 14.–1588. JANUÁR 10.
258 POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS. XI. 1587. November 29. Az országgyűlés küldöttségének Erneszt föherczeghez intézett emlékirata. Quod Sermus Arcliidux Ernestus, dominus noster clementissimus, informationem ordinum et statuum regni de tollendis gravaminibus et reddenda ipsis integra libertate, superiori scripto eorum, suae Sérti exliibito, compreliensa, deligendas ab ipsis personas se, in quantum ea salvo iure regio et sine praeiudicio Sac ma e C. R. M ti s, domini ipsorum elemei fieri possit, clementer aeeepturam benigne ostendit ; pro ea suae Seibis erga ipsos propensitate maximas quas possunt suae Serti agunt gratias, et quod ad ius, sive dignitatem suae Sac mae Mtis attinet, aiunt tantum abesse, ut eam vel minima parte laesam, diminutamve velint, ut eam veluti cum salute et permansione regni coniunctam, omni corporum et animorum contentione, tuendam, augendamque, quamdiu vixerint, sibi ipsis proposuerint. Quod constans et praeclarum ipsorum erga suam Mtem studium, inter reliqua fidei et obedientiae ipsorum argumenta vel ex eo non obscure elucet, quod superioribus annis, vivente adbuc beatissimae memoriae parente suae Sac»™ e Mtis, domino ipsorum itidem elemző, iidem status in publico ipsorum conventu Posoniensi, ex libera electione, suam Mtem ex ultimis Hispaniaruui oris, incredibili desiderio, revocaudam, reducendamque censuerint, et ante omnes reliquorum regnorum et provinciarum suarum subditos, seeptro et Corona regni, ardentissimis omnium statuum votis et suffragiis, insigniuerint, et regnum ipsum cum eius libertate ac legibus, adeoque se ipsos cum omnibus fortunis, suae Sacmae Mti alacerrime detulerint; certo sibi iam tum pollicentes, suam Mtem, assumptis, de more veterum sanetissimorum regum, regni habenis, benignissimam decretorum ac legum et consvetudinum regni, communisque libertatis ac iustitiae vindicem, defensorem ac conservatorem futuram. Quarum quidem habenarum gubernationem animadvertentes in manus exteras, non sine aperta cum regni ruina, gentisque suae ingenti dedecore, tum suae Sac.
