Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)
XIV. FERDINÁND KIRÁLY POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉSE. 1532. Apríl 2.
444 FERDINÁNit KIRÁLY POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉSE. per se et suos ac alios fideles Nostros, vti expediens fuerit, ad partes nostras alliciant, et vnanimi ore et voce in conuentu ea quoque cum nostris sentire, dicere et asseuerare faciant, que ad felicem rerum nostrarum progressum necessaria fuerint et oportuna, et quod liij etiam Waywodani, quotquot fuerint, alios, si qui supersint duriores et difficiliores, ad persvadendum pari conatu vei publice vei privatim, vei quocunque sciunt et possunt modo conuenientiori, ad lioc idein tandem perducere et mouere studeant, niliilque cessent, donec unio sit facta generalis inter omnes, que ex equo nos vti Regem et dominum eorum respiciat, statumque Nostrum in Regno consolidet et confirmet. Ad quod assequendum si longiori consilio aut persvasione opus fuerit, tum eas ipsas rationes, quas in prefata copia de potentia et Cesaree Maiestatis et nostra, et alijs subiunximus, referre et enarrare poterunt; in nobis quidem, vt ex preteritis actionibus et operibus nostris, que cum immensis et incredibilibus sumptuum et laborum inpendijs in solam et euidentem Regni huius Nostri vtilitatem fecimus et adhuc facere non desinimus, clare videri potest: nihil vnquam defuisse, nec deesse, neque etiam defore, quin omnia pro posse nostro, immo etiam aliquando vltra quasi possibilitatem fiant, que pro Regni tutela et conseruatione requiruntur, nobisque ideo si quid aliquando secus quam et Nos et alij putarent, ceciderit, recte hoc imputari non posse, sicut quisque pro sua ipsius ingenij dexteritate, animique facilitate iudicare potest; et si vnquam hec pro Regno fecimus, vt liaud dubie factum est, ea ipsa vei etiam maiora, si liceat, nos esse dehinc facturos, idque nos ex divina gratia ac Cesaree Maiestatis, imperij, reliquorumque principum christianorum subsidijs et viribus accedeiitibus, quas in hac Diéta Ratisponensi. cui Maiestas sua personaliter vna Nobiscum interest, cum 11011 contennendo numero et certe Nobis ad alias copias et vires, quas ex Regnis et patrijs Nostris hereditarijs, que eiusdem Dei benignitate Nobis obtigerunt, magno quoque et competenti numero et apparatu contraliere 11011 cessamus, accessuras speramus, commode facere posse, sicut ex preteritis etiam subsidijs et viribus, quas cum Turcus ipse Viennam obsideret, statimque ut senserat adesse,
