Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 1. 1526—1536 (Bp., 1874)
III. A POZSONYI KIRÁLYVÁLASZTÓ ORSZÁGGYŰLÉS. 1526. Deczember.
68 A POZSONYI OKSZÁtítíYŰLÉS. et actu nunc foueamus, quidque pro regno prestiterimus, cum nouissime Turca Belgradum obsedisset, quibus denique intolerabilibus scilicet pene sumptibus regno Croatie in lianc vsque bor am adfuimus, auxilium, adsistentiam omnem tani equitatu quam peditatu prestantes, quod nisi tani assiduis viribus intertenuissemus et adhuc illos subministraremus, nemini dubium est, hoc idem regnum iampridem ad hostium manus deuenisse. Cum itaque hec prius non tanto freti presidio, quod vt diximus, hinc inde 11011 nisi magno laboré comparauimus, et adhuc maiora, volente Deo, colligemus alacri animo prestitimus, nemo ambigat, nos illa auctiora maiorique successu et viribus prestare velle, quum ad ceteras patrias Regnum Bohemie auctarij vice nobis , quocl equidem Deo , a quo omnis est dignitas et impérium acceptum referimus, accesserit. Proinde consideraturi, quanta sint defensionis eommoda, quanta rerum omnium compendia, queque vltra ea nobis a regno patriisque nostris hereditarijs obuia sunt, etiam a Sacra Cesarea et Catholica Maiestate prefata, Imperijque sacri Principibus et Statibus, qui nos in quocunque rei euentu 11011 cleserent, expectanda, que omnia cum alijs pluribus respectibus validioribus digne vt credimus perpenderint, indubie voto nostro acquiescent. Ceterum illis persuadere debebunt, nos non tani ampliandi Imperii gratia regnum illud desiderare, sed vt regnicolis omnibus illis prodesse, eosque in íortunis bonisque et rebus suis augere et tueri, ac Nandoralbam prefatam, ceteraque regni loca amissa et perdita recuperare , eisque restituere , et sie in otium, tranquillitatem libertatemque pristinam collocare possimus, ad quod quidem prestandum nec Cesaree Maiestatis, nec aliorum Imperij Principum, vt diximus, auxilia sint eis defutura. Hijs ergo mature perpensis, Nuntij et Oratores nostri illos hortabuntur, monebunt et rogabunt etiam, vt quia intellexerunt , clementem nostrum erga eos animum et beneuolentiam, iura quoque et titulos plenissimos et irrefragabiles, quibus ad regni huius successionem vocamur , contra vero quibus insidijs erga eos Wayuoda vtatur , vtpote illos in exitium perpetuum et manifestam ruinam conijcere satagens,
