Scientia et virtus. Un commentaire anonyme de la Consolation de Boece. Introduit et publié par Sándor Durzsa (A MTAK közleményei 5. Budapest, 1978)

84 rum claritas impeditur nubibus supervenientibus. Si mare volvens [I m 7,5] et cetera. Hec est secunda parabola de mari, quod natu­raliter clarum est et placidum, sed supervenientibus ventis fit inquietum et turbidum. Quique vagatur montibus alti s [I m 7,14-15] 5 et cetera. Hec est tertia parabola, in qua ostendit, quod rivus per se lenis et naturali fluxu suo non impediens viatorem, quando eon­tingit, quod de vicinis montibus rupes dissolvuntur et cadunt in rivum et occupant alveum ipsius, time aqua intumescit et resi­stit viator i. Litter a sic legitur: Defluus amnis , [I m 7,16] qui 10 per naturalem alveum suum leniter vagatur, id est fluit. Sepe re­sisti t viator i óbice rup e [ I m 7,17-19] id est per obicem rupem, rupti [ saxi] id est dissoluti de altis montibus. Tu quoque si vi s [I m 7,20] et cetera. Adaptai parabolas menti a statu suo re­solute. Naturales etenim affectiones mentem mundo inclinantes 15 obscurant earn falsis opinionibus, tanquam nubes sidera et tur­bánt earn et inquiétant, tanquam ventus et lutum mare et resistunt ei, ut naturalem cursum habeat ad cognoscendum verum, tanquam saxum ruptum amnem leniter fluentem. Ait ergo: Tu quoque si vis et cetera. Gaudi a mundana pelle timore m mundanum [ I m 7,25-27] 20 spemqu e mundanam fugato nec dolo r mundanus assi t [I m 7,28] et cetera. [Pjost hec paulisper obticui t [IIpl,2] etcetera. Quia superius causas corrupte mentis huius infirmi necnon et corruptio­nem per falsas opiniones factam consolator iste collegit, rationes verisímiles inducit, rethorice propositum demonstrans hoc modo. 29 Quisquís enim rerum temporalium mutabilitati mentem suam sponte subicit, existimans in hoc mundo patriam hominum esse et in tem­poralibus felicitatem, dignum utique et iustum est, ut huius muta­bilitatis eventus prosperos et adversos equanimiter portet. No­tandum autem, quod rerum temporalium mutabilitas recte et propri­30 e fortuna appellatur. Per transsumptionem vero rerum eventus tem­poralium fortuna appellatur secundum qualitatem eventuum prospe­ra et adversa. Est autem libertatis humane // mentem subicere rerum mutabilitati. Herum autem eventus, sive rerum mutabilium etiam stabilium, mutare non est humane libertatis. Potest enim 35 quis temporalia, in quibus se posse fieri felicem existimat, pro 6 lenis] corr. ex "selenis" 31 appellatur] post hoc 24 demonstrans] demonstus litterae "sd" eras. 25 mutabilitati] mutabilitatem 32 // 23 A 27 et] suprascr. 33 mutabilitati] corr. 27 ut] in ex "mutabilitatem" 29 mutabilitas] in fine huius verbi quaedam littera eras.

Next

/
Oldalképek
Tartalom