É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)

CODEX CUMANICUS

evi quoque forma jar il gap, quae evidenter pro jarl'igap scripta est, sane pro gerundio verbi jjLlàxJjL» habenda est. Forma diminutivi adjectivorum per suffixum gina fieri solet. In parte codicis grammaticali de formatione gradus comp. et superlativi linguae cumanicae sequentia dicuntur : «No q ista dicto rac. 1 dico ree. posposita noi poitiuo facit copertu (comparativum) sicut hic kara e niger. s. cararae. e nigrior. katti e durus, s kattirac e durior. tuz e rectus s. tuzrec e rectior qu autT (quum autem) debeat adi. rac. vi ree. n (non) e regula firma». Ex hisce ultimis vocibus clare patet, scriptorem hujus adumbrationis grammaticalis legem harmoniae vocalium in linguis turcicis prorsus ignorasse! No q ista dicto asru facit suplatim tarn i (in) noibs qua i vbis pponedo ea. sic. v. gtia kara. e nigru. s asru kara est nige'rimu. et tatli e dulce s asru tatli e dulcissimu» etc. (in pag. codicis 127.) De Verbo. Ecce paradigma verbi «intelligere», uti id in parte codicis grammaticali apparet:' Praesens (aoristus). anelarmeli anglarsen anglar Sing, intelligo intelligis intelligit PI. intelligimus intelligitis intelligunt anglar biz anglar siz ( sis ) anglarlar. i mperfectum. Sing, intelligebam intelligebas ntelligebat anglar adi m ( a dà tu ) anglar àding anglar adi (àdy

) 1 In pag. oodicis 129.