É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)
CODEX CUMANICUS
XXXV mah «propellere» cum kumanico coarmcn et formas a KLA PROTI io perperam cordimi , cor gii editas in cordimi, covgil correxit, at quod scire minime potuit, codex originális lectiones coyduni, coy gii exhibet, cf. turcicum or. ^jLjy;, — ^jLcj^ü chiv. ^LcLubc, hungaricum hajtani «pellere» 3. buyan «regricium» cum cumanico buyn. Sed hie annoto, in codice loco «regricium» KLAPROTHI «reqrciu» scriptum esse, quod fortasse ex forma « liquiricia » infimae latinitatis ortum est 4. tegne cum cumanico tegana «lavellum», cf. hungaricum tekenő «labrum». Castelli Bender antiquius nomen lecitina, Tegina erat, de qua arce MARTINUS BRONOVIUS apno 1579 ita scripsit : Techinam oppidum et arcem Turcicam, non ita pridem ad confluentem Nestri munitam, et ibi Techinienses vel Moldavici in Nestro trajectus aliquot, recta in campos reperiuntur. » ' Non solum oppidum atque arx Techinae, sed tota vallis antiquitus propter figurám ejus topographicam labro perquam similem Tekina nuncupacta erat 5- voces karaves «serva», kuma «pellex» cum cumanico caravas et cum. Annoto, in codice cu et non cum scriptum esse 6. kepac «brenum» cum cumanico chcbac. Vox «brenum» apud Du CANGIUM et DIRF- FENBACHIUM non reperitur. Gens nogaica, quae in iisdem regionibus habitabat, quam paulo ante Cumani occupatam tenuerunt, se sub duce Nogliai jam anno 1261 a jugo mongolicae dominationis liberam proclamavit. Gengiz anno 1224 proceres et cognatos suos in urbe Samarkand congregavit, ut antiquo more mongolico in comitiis kuriltai nuncupatis ingens regnum inter filios suos dividerei, in qua regni divisione Batu praeter Chorasmiam (Chahrcsm) regiones Desti Ki'pcak obtinuit. 2 Liberatio gentis nogaicae cum 37 tantum annis post instaurationem regni Batu accidit. Asccllinus refert, Cumanos vel saltern multos ex iis a Mongolis fugitivos tandem in pristinam patriam reversos esse, GVILLIELMUS vero RIJBRUQUIS aperte dicit, Cumanos ante irruptionem mon1 «Descriptio Tartariae» apud SCHWANDTNERUM. Tom. I. pag. 319. 2 Geschichte Bochara's odor Transoxaniens von HERMANN VAMBÉRY. Stuttgart, 1872. Tom. I, pag. 149. c*