Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XXI íí. 745 improbum fortuna feruauic. Dii Patrii feruate Colchidem , feruate Regem , et Medeam, quos ifte improbus magis nunc perfèquitur , vultum, acque orationem tingeus , quam dum antea occultis fraudibus rem gefferat. Ad haec Bromius breuiter repofuit: Sibi quidem in votis fuiffe, ut antea Almus omnia refcifcerec, quam reuerteretur in Scychiam, fed cum opinione citius e carcere liber euaferit, atque excefferit, adhuc defuiffe teinpus , quo rem Almo indicare potuiífet. Se praeterea , morte repentina Idyiae, conturbatum, mentem in promtu non habuiffe, tum ubi compofita iam erant omnia, non fuiffe in propofito ea in apricum educere, quae Regina, fi inter viuos ageret, occukata voluiífet. Cur vero de Idyiae natalibus tamdiu pertinax filuiffec, id non magis mirum videri oportere , quam , cur Idyia nulláin unquam de iis mentionem iniecerit. N011 fiuit eum Eutelus plura proloqui, ne argumentorum, quae alîaturus erat, firinicate omnes ad abfoluendum impelleret. Verum ad id, quod Bromius dixerat : fe, pofl: Idyiae fata conturba uin, mentem in promtu non habuiffe, quoniam id didum debiliflimum inter cetera videbatur, ita ad illud Eutelus repofuit: At Te omnium, quos terra tulit, fceleftiflimum effe in comperto eft. Anne ille timor , qui ob Reginae inceritum Te corripuit, durare adhuc potuit, aut debuit ? Non timor ille fuit non confternacio , fed auerfus a Colchide tuus animus , et , nefcio qua cauffa , translatus in Scychiam. Scythain Te effe oportet, fcelefte ; nain cur illis tantopere faues? effare. Ad haec BroA a a 4 mius:
