Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
6 go ARGONAUTICORUM mius: Neque ego Scytha fum, Rex Aeaeta, neque Scychiae prae Colchid laueo. Sed quos ego nunc teftes adhibeam? mortua ell praeftantiffima Idyia , omnium, quae agitaui, confiliorum confcia. Deeffe et Parthenophilum video, cui ifta, et plura adhuc alia fincere recénfui. Tum tu igitur Neptune Pater, cui Fanum ad Projceraften urbem Amycus Pater exllruxit, in quo ego Sacerdotis officio fundus Idyiam deprehendi, teftis mihi adelfe veiis : me Almi if am fororem ea mente in Colchidem deduxiffe, ut hinc in Scythiam reueherem. Hoc ii Scythiae fauere eft prae Colchide, id me egiffe confiteor, at eorum nihil egi atnplius, quo conuiucere quis poffit, auerfo me a vobis animo, et coiifiliis fuilfe. Haec ubi Mopfus, Amyci filius, audiit, efferentis fefe laetitiae modum aegre tenait. SuDlülcabat iletitidem iu loco, tum, ad Argonaucas conueiTus, loqui aliquid velle videuatur, fed neque mens, neque concepti fermones fequebautur. Poft, ubi fe laetitia diffudit, furgit e loco feruidus, et in Bromii Collum flens infilic. At non amplius, quam: 0 Fráter! loqui potuit. Ingentem ifta apud omnes, qui nondum de eo quidquam cognouerant, ftuporem peperere. Poft, ubi admirationi fatis datum putabatur, viresque, et animus Mopfo rediere, ita eft ad Bromimn locutus: Tandem te iiitueor, o dulcis Frater, cuius gratia tot pericula adhuc adii , tot fufcepi icinera, tantos ihm terrarum tradus emenfus. Cur Tu, oro, ta.ndiu obfcurus in Colchide? cur
