Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
46 ARGONAUT I COR UM moleftiílimis cogitationibus exercere, ac pene obruere. Heu, inquiebaü, acerbum lords ludum! quam me diueríis femper, femperque grauioribus tempeftatibus agitatum, nunc de mu m Fortuna occidifti! Bebrycii ergo illi erant, quibus fub amicitiae larua accedentibus et fiiicere faui, et omnia mea confilia aperui. Tune me Iafon decipere fenem potuifti ? Quid obfecro in Te tantum peccare potui? Cur, Tu íuuenis praecipitem hanc fenedutem meam reueritus non es ? 0 Iafon ! o Iafon ! alia mihi de Te pollicebar; nunc video, quod in ingratum bénéficia contulerim, nec fane mirum, quod et ilia ego, et me peffumdederim. Cur me,faîtem Lyco, prodidifti? hacque ratione omnein defenfioni meae aditum occlulifti? Iain fruftra ab aequitate praefidium exfpedo, in quam faepe ante iniquiiïimus fui. Sic eil nimirum : nunc tandem perii ! Sic nimirum eft: fi punire homines Superi deftinarunt, cauffam aut habent, aut faciunt. Pluribus adhuc in illo fquallore Euteîus querebatur, cum ille Iafon, quem deceptorem exiftiinauerat , iam ad ipfam Regiam cum Lyco, ceterisque peruenit. Piacúit Regi in hortum prius, domui contiguum, Aduenas deducere, adfuetos utique Iiis, atque aliis talibus deliciis, et recre3tionibus , fimul, ut induftriae fuae frudum exteris, quam in illius cultum, atque ornameuta infuinferat , rerum aeftimatoribus exhiberet. Et dignus profedo fuit, qui fpedaretur. Nihil, quod obledare poffet, deerat. Artis certabaiit, et natu-
