Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber. II. 43 naturae miracula. Arbores per feriem frudu iucundae, et frondibus. Vites virore' fucce­dentes, et botro. Varii ad haec et copioíi flores unicum herilis filiae delicium. Erant et fontes irrigui, faltu perftrepentes , et gra­tiíTima fcaturiginum murmura, üeroum prae­terea e lignis, quae tempons edaeitatem non metuunt, faxisque duriffimis fculptae ef­figies. Rarum in ea regione decus, atque omnium, qui adhuc oculis ufurparant, admi­rationem promeritum. Videre quippe erat Cadmum, iam in anguem mutatione conuer­fum, limpidiffimam aquam ore eiedantem ; poneque Hermionem coniugi blandientem , et captantem bullas. Haud procui inde Pyra­mus viiebatur , hiante iam latere , undasque ex eo intermittentes rudante potius, quam fuiidente. Iuxta erat Thysbe viuentis ritu, et tanto caelaca artificio, ut eius non lacri­mae foium, fed ipfa pariter praecordia, amo ris , et defperationis motu agitata cerni vi derentur. In hoc tam amoeno loco iucunde fpatia­ti cum multa inter fe contuliffent , Iafon, flexo ad utilia fermone : nihil iam aliud ad infulae ornamentum deeffe diditabat, quam Apri interitum feriűimi, et Delubri fplendo­rem reftitutum. Ac fe quidem, fociosque fuos operam collaturos, ut non minus, ab­fterfa etiam hac moleftia, populus laetaretur, quam de interitu Amyci gratulatus erat. Se, die illuíiri, in filuam exituros, et fortunam vifuros: nec fore periculofa cum Fero cer­tamina ,

Next

/
Oldalképek
Tartalom