Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

IO ARGONAUTICORUM Eutelum, üfera purgantem, et betas, hac­que ratione fe ad pauperem coenara mature praeparantem reperere. Aduenientes huina­niífiine fenex fâiutauit. Sed nihil illi hac humanitate commoti illico ex equis deíiiiunt, nil tale opinantem circumfiíuitit ; deiiciunt poftremo in terrain, et inter grauiflimas exe­crationes, uti demandatum erat, ardiffime viuciuiit. Et ne elabi e manibus poffit, fu­nium in membris ordinem geminant, manus ad tergum reducunt, pedes terro, in mapali reperto, neque in hos uíus feruato inferunt; at collum usque eo conftringunt, ut pene meatus Spiritui elauderetur. Inter haec mul­ta volenti dic . e, et fe purgare cupienti os obftruitur, barna vêtus, et capilli veliuntur, illudque identidem: cur Bebryciis iauerit? cur iis boues fubmiferit, ingeritur. Hoc cum egerit, et deprehenfus iterum in facinore fiierit, non aliud fperare potuiífe, quam uc mortem pluries mereretur, at femel obiret. Veniffe tandem orci vidimam ad funeítas Aras, et quem adhuc fugitaífet, Sacerdotis cultrum. His adis fe milites in equos coniiciunt, et vinculoruin finibus manu compreheníis per illud Antiílitem iter, quo faepe ante confe­derate et de prioris fords iniquitate tacitus querebatur, trahunt potius infelicem, quam ín Urbem deducunt. Ipfa illa faxa, in qui­bus antea, dum gregem pauerat , quietem captare adfolebat , cruciatus augere videban­tur. Et profedo, ii rem pro dignitate aelti­mes,

Next

/
Oldalképek
Tartalom