Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX. 577 virtutes tuas, per gratam, quam in te ve­neror, quamque hac ligula gefto, imaginem tuam, per fi quid in me vides, quod nulli unquam contemnendum putarunt, Te rogo, atque obteftor Parthenophile , ne nos tamdiu, meque inprimis anxiain circumducas: fed Te nunc demum, quis fis, quid agites, fincere aperias. Heu quam dura haec, atque afpera la­foni videbantur! neque enim in tanta urgen­tis pertinacia, quo fe verteret, quid repone­ret, illico fuccurrerat. Haefit tantum attoni­to fimilis ; vultum dein , atque oculos in ter­rain defixit, nec qiridquain refpondere velle eft vifus. Quod ubi Medea vidit. vix earn voluptatem cepit , quae ex rerum fuarum pro­fpero , ut putabat , fucceffu repente enata vi­debatur: Tanto ergo diligentius quaeftioni inftitit, quo hune magis tergiuerfantem in­tuita eft, iam proxima vi&oriae. Cepi Te cepi Parthenophile, nec, fi anguiila fueris, elaberis e manibus. Indue, fi placet, Pro­teum, et te in Leonem transforma: in fu* mum praeterea, aut arborem. Nihil haec tibi proderunt. Ignem Te ignem capiam, et an uras, experiar. Proin et tibi confule, et nobis. Neque, ut teâus lateas, m Te tam atrociter faeui. Tum lafon ita refpondere cepit: Ego vero, o Domina, magnas huma­nitati tuae gratias habeo, quod me obfcurum lieet, ac feruum * * « Non

Next

/
Oldalképek
Tartalom