Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XIX. 571 ftimauerat. Sed tanta erat in Medea narrante concitatio , tanta didionis cum adarum rerum ferie confociatio, tanta eloquendi vis et copia, ut haec omnia fexum fuperare viderentur. Oftentabat aliquando timorem, quo fe , fi Scytha vinceret , percelli fatebatur : indicabat etiam de Argonautarum aduentu laetitiam, quos Imperii Colchici defenfores, et Patriae Patres adpellabat. Iufto aliquando dolore aduerfus Almum ardebat, adhuc ignara , haec fe aduerfus Auunculum dicere. Haec illa, hisque iimilia loquebatur, cum Puellae Principes, ipfaque nutrix Erythraea aures furrexerunt, et, quis tam feruide in proceftrio loqueretur, inter fe quaefiuerunt. Atque illae quidem furtiuo per feneftras auditu voces excepere; haec ad portam, quae in proceftrium ducebat, accedens, cum alumnam de Almo conqueri , Argonautarum vero opem, atque auxilia expetere audiit, induxit in animum credere : aegritudinem illám Virginis non alio ex fonte procefliffe, quam , quod Scytham metueret, et de Colchidis, fuaque, et Patris falute ambigeret. Iam eo Medea cafus enarrando venerat, ut de tabula aerea, captiuo erepta, mentionem fecerit. Tum eum rogauit, uti in conclaue ingredi, et tabulam fuis oculis intueri velit. Nondum enim de iftis quidquam cognouerat. Proin aperta caenaculi porta, primum Erythraeam, tum ceteras falutauit, tum in conclaue Medeae feceffit. Id mirum videbatur, quod nulla Puellarum de Medeae animo in Parthenophilum inclinato fuípicata fuerit; quamquam fi reco N n 5 gites,
