Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

572 ARGON A UTI co RUM gites, eas de Parthenophilo non aliter: quam ieruQ cogitaûe, haud mirum videri debuic, cum de Medeae excelfa mente, magnoque animo dubitare non potuerint. Poíl, ubi Iafon tabulam in manus fum­fit, ftetit reclinatus ad menfulam; dextrum pedem finiftro praefixit ; üniílrae indicem fi­niftrae itidem genae, mentő pollicem adpli­cuit; reliquos tacituro ori praetendit. Tum legit attentus Almi Epiftolam. Legenti ad­uerfa ftetit Medea, otiumque a colloquio na­da non peperçit oculis, non cogitationibus. Vagata per totum Iafonem nunc longe plura in eo ornamenta reperit, quam, cum antea pluribus rebus íenfum intenderat; femperque, dum adfpedmn repetiuerat, id alicubi, quod ocuíorum aciem antea fefellerat, inuenire vi­fa. Non fuffecit femel totum percurrere, iuuit iterura, atque iterum fcrutari, iuuit in­dagare, atque ita perquirere omnia, ut o­mnem oculorum vim in hoc unnm infumere velle videretur. O quam optabât, multis ut tabula litteris confcripta adpareret, quo diu­tius a Parthenophilo legerentur. Sed atinue­re vifus eft Amor Medeae. Namque Iafon diligenter omnem Epiftolae fenfum perrima­tus diu in eius ledioue perftitit : interea Me­dea decorem in illo eximium, aniini excel­lentis indicem, pro cogitationum argumenta fumfit. Nihil venuftatis difperfum in aliis, quod non in hoc colledum videbatur. Im­uio eífe in illo quaepiam, quae fruftra requi­res in aliis, non inuita fatebatur. Rudis an­tea

Next

/
Oldalképek
Tartalom