Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
570 ARGON A UTICORUM iiuit. Tani vero ille ad haec quaefita obmntuit. Verba, quae paullo ante in cefpite profiiderat, exaudita credidit. Dein prodituin fe effe ab fociis queftus, quis ille effet, tacitus anquifiuit. Non alter magis, quam Eutelus, in fufpicionem venit. Ita enim exillimauerat: Senum morem effe, nihil reticere poffe; at puerorura tacenda non intelligere. Iam proximus ad fe manifeftandum accefferat. Prius tarnen, quam id ageret, per Medeae vultum errabat, cogniturus e fignis, an, quae fecreta putauerat, intelligeret. Sed iila, libi conftans, non vultum mutauit , non animum; re enim ipfa de Almo quaeiiuerat, quem pariter Almum nominabant. Hac conftantia Virginis obhrmatus , cum praeterea reuocaffet in animum, quae de Scythprum Rege a Bromio acceperat, an de illo Medea quaereret,* pröperabat intelligere; proin ita ambiguë repofuit: Se in has regiones non minus iguotum, quam ceteros ignorantem, veniffe; fi quid ipfa de Iafone noffet, id ne celaret, obteftari; accepturum loco beneficii, fi illius mentionem faceret. Turn Medea ex ordine recenfuit: Quid lafon in Colchide quaeiiuiffet ; ut interceptus, ut coniedus in carcerem fuiffet; atque ex eo elapfus ut magno metu Colchidem adfeciffet. Quae omnia licet antea Iafon e Bromio cognouerit , tarnen , ne loqui cogeretur , narr&ntem attendebat. Nondum enim ex animo Hypíipyle exciderat , quam ni expuliffet, verba non fatis connexe proceffura exifiiraa-
